یعنی چه
دو بختگی مصدر جعلی یا حاصلمصدر از صفت «دوبخته» است. در فرهنگ سنتی و باورهای عامیانه، به زن یا مردی که دو بار ازدواج کرده باشد (به دلیل فوت همسر اول یا طلاق) یا در طالعبینی قدیمی، دو بار نشانهٔ ازدواج در تقدیر او دیده شود، دوبخته میگویند و این وضعیت را دو بختگی مینامند.
تلفظ
این واژه از ترکیب واژههای «دو» (dō) + «بخت» (bakht) + پسوند صفتساز «ـه» + پسوند مصدری «گی» ساخته شده است و به صورت دُو بَخْ تَ گی تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «دو بختگی» دقیقاً دارای ۷ حرف است و به عنوان صفت یا حالت فرد دارای دو بار سابقهٔ ازدواج یا طالع دوقسمتی بخت به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، اگر منظور ازدواج مجدد پس از جدایی یا فوت باشد از Remarriage و اگر منظور تعدد زوجات یا دوهمسری همزمان در قوانین باشد از Bigamy یا Polygamy استفاده میشود.
در قرآن
ترکیب فارسی «دو بختگی» در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، از نظر احکام فقهی و اجتماعی، موضوع تجدید فراش یا چندهمسری در آیاتی نظیر آیه ۳ سوره نساء مطرح و تبیین شده است.
نماد چیست
در طالعبینی سنتی و شبهعلم کفبینی، وجود خطوط موازی یا دوشاخه شدن خط تقدیر و بخت در کف دست را نمادی از دو بختگی یا داشتن دو سرنوشت و دو بار طالع ازدواج در زندگی فرد میدانستند.
جمعبندی و توضیح کامل دو بختگی
واژهٔ «دو بختگی» یک ترکیب اصیل فارسی و حاصلمصدر از کلمهٔ «دوبخته» است که در فرهنگ عامه و لغتشناسی سنتی به وضعیت فردی اشاره دارد که دو بار پیمان زناشویی بسته است یا در طالع و تقدیر او دو بار ازدواج ثبت شده است. این کلمه با اینکه در فرهنگهای لغت معیاری مثل دهخدا بیشتر در قالب صفت «دوبخته» بسط داده شده، اما ساختار معنایی مشخصی دارد.
از سوی دیگر، در برخی تحلیلهای واژهگانی مدرن، این واژه ممکن است به اشتباه یا به صورت استعاری به جای مفهوم «دوگانگی» یا «تضاد در سرنوشت و بخت» (داشتن دو روی خوشبختی و بدبختی) نیز به کار رود، هرچند کاربرد عامیانه و سنتی آن حول محور ازدواج مجدد و طالعبینی میچرخد.