یعنی چه
این اصطلاح از دو واژهٔ «خاش» (یا خوش) به معنی مادرِ همسر و «خُسُر» (یا خسور) به معنی پدرِ همسر تشکیل شده است و مجموعاً به والدینِ همسر (خویشاوندان سببی) اشاره دارد.
تلفظ
این عبارت به صورت خاش (Xāš) وَ خُسُر (Xosur) یا خُسور (Xosur) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این اصطلاح هشت حرفی به عنوان پاسخ برای معادل کهن یا گویشیِ «پدرزن و مادرزن» یا «پدرشوهر و مادرشوهر» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای تفکیک، به خاش «Mother-in-law» و به خسور «Father-in-law» میگویند.
به عربی
در زبان عربی، واژهٔ «حَمْ» یا «حَمُو» به معنای پدرِ همسر و «حَمَاة» به معنای مادرِ همسر است.
به فارسی
معادلهای رایج و امروزی این ترکیب در زبان فارسی استاندارد، همان اصطلاحات خویشاوندیِ «پدرزن، مادرزن، پدرشوهر و مادرشوهر» است.
در قرآن
به دلیل ریشهٔ خالص ایرانی و فارسی این واژگان، خودِ کلمات «خاش» یا «خسور» در قرآن وجود ندارند؛ اما معادل مفهومی قرآنی آنها واژهٔ «صِهْر» (به معنی خویشاوندی سببی و فامیل همسر) است که در آیه ۵۴ سوره فرقان به آن اشاره شده است.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح اجتماعی و خویشاوندی است و نماد اسطورهای یا ادبی خاصی ندارد، اما در فرهنگ عامه نشاندهندهٔ ساختار سنتی خانواده و پیوندهای ناشی از ازدواج است.
جمعبندی و توضیح کامل خاش و خسور
ترکیب «خاش و خسور» یکی از اصطلاحات اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پارسی میانه (پهلوی) دارد. این اصطلاح امروزه همچنان در بسیاری از گویشهای شرقی ایران (مانند خراسانی و سیستانی)، زبان فارسی دری در افغانستان و همچنین در برخی گویشهای لری و کردی با اندکی تغییر در تلفظ کاربرد فعال دارد.
در این ترکیب، «خاش» (یا خوش) به معنای مادرِ همسر و «خُسُر» به معنای پدرِ همسر است. شناخت این واژگان به درک بهتر متون کهن فارسی و پیوند میان گویشهای مختلف ایرانی کمک میکند و در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک اصطلاح اصیل هشتحرفی کاربرد دارد.