یعنی چه
این واژه در اصطلاح فقهی و قرآنی به معنای پرداخت مال، کالا یا هدیهای به زنان مطلقه است تا از آن برخوردار شوند و بار مالی یا عاطفی جدایی برایشان سبکتر شود؛ به این عمل در فقه «متعه طلاق» میگویند.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه قرآنی به صورت «اُمَتِّعْکُنَّ» است که از بخشهای صرفی مختلف تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف (۶ حرف) همان «امتعکن» است.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و عبارات هممعنی آن در زبان عربی ناظر بر بخشش کالا و مرفه ساختن طرف مقابل است.
به فارسی
معادلهای روان فارسی آن شامل بهرهمند ساختن، متمتع کردن، هدیه دادن و بخشیدن مال برای برخوردار شدن است.
در قرآن
این کلمه در آیه ۲۸ سوره مبارکه احزاب به کار رفته است؛ آنجا که خداوند به پیامبر (ص) دستور میدهد به همسرانش بگوید: «...فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَأُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا» (بياييد تا شما را بهرهمند سازم و به طرز نیکی رهایتان کنم).
نماد چیست
این واژه مابهازای نمادین مادی یا تصویری خاصی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی نمادی از اخلاقمداری، دلجویی و حفظ کرامت زن حتی در مراحل پایانی زندگی مشترک محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل امتعکن
واژه «امتعکن» که در اصل به صورت «أُمَتِّعْكُنَّ» نگارش میشود، یک فعل اصیل عربی و قرآنی است که ترکیب ساختاری آن شامل فعل مضارع مجزوم (جواب امر)، متکلم وحده به همراه ضمیر جمع مؤنث مخاطب است. ریشه اصلی این واژه سه حرف «متع» بوده و از باب تفعیل مشتق شده است و در لغتنامهها و تفاسیر فارسی به معنای «بهرهمندتان سازم» یا «به شما مالی جزیل برای برخوردار شدن دهم» معنا میشود.
این کلمه تنها یکبار در قرآن کریم و در سوره احزاب آمده است که در آن به موضوع پرداخت متعه طلاق و هدیه دلجویی به زنان اشاره دارد. هرچند این کلمه ساختار یا ریشه مستقلی در زبان فارسی ندارد، اما به واسطه متون فقهی و قرآنی وارد ادبیات واژهشناسی اسلامی شده و در مسابقات جدول نیز به عنوان یک کلمه ۶ حرفی مد نظر قرار میگیرد.