یعنی چه
نشان لیاقت به مدال، نشان یا جایزهای رسمی و افتخارآمیز اطلاق میشود که از سوی دولتها، سازمانهای نظامی یا نهادهای معتبر به پاس شایستگی، فداکاری، عملکرد ممتاز و خدمات پیشرو در زمینههای علمی، فرهنگی، نظامی یا اجتماعی به یک فرد اهدا میگردد. این اصطلاح واژهای کلاسیک و رسمی است که به عنوان نمادی از تقدیر ملی و برتری تخصصی کاربرد دارد.
تنز
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «نِشانِ لِیاقَت» (nešān-e liyāqat) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این مفهوم با توجه به تعداد حروف، «نشان لیاقت» (۹ حرف) است. عبارات مشابه دیگر مانند «مدال افتخار» یا «نشان شایستگی» نیز بسته به تعداد خانهها کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع و مرتبهٔ نشان، از اصطلاحات رسمی فوق استفاده میشود.
به عربی
در جوامع عربزبان، واژه «وسام» به معنای نشان و مدال است و در ترکیب با استحقاق یا جدارة معنای نشان لیاقت را میدهد.
به فارسی
این اصطلاح یک ترکیب وصفی/اضافی فارسی-عربی است؛ «نشان» ریشه در پارسی میانه دارد و «لیاقت» از ریشه عربی (ل ی ق) گرفته شده است. معادلهای خالصتر یا مترادفهای آن در زبان فارسی شامل مدال افتخار، نشان شایستگی و نشان امتیاز میشود.
در قرآن
ترکیب «نشان لیاقت» یا خود واژه «لیاقت» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است. با این حال، مفهوم شایستگی، سزاواری و پاداش بر اساس عمل صالح، در قالب واژگانی نظیر «الصالحین»، «اصطفی» (برگزیدن) و «أحق» (سزاوارتر) به دفعات مطرح شده است.
جمعبندی و توضیح کامل نشان لیاقت
نشان لیاقت ترکیبی از واژه اصیل فارسی «نشان» و واژه عربیالاصل «لیاقت» است که در علوم سیاسی، نظامی و اجتماعی به عنوان بالاترین سطوح تقدیر رسمی از افراد شناخته میشود. این عنوان به مدالها و نشانهای دولتی یا سازمانی اشاره دارد که به پاس خدمات استثنایی و برتری اخلاقی یا تخصصی به نخبگان اعطا میگردد.
پیشینه تاریخی این اصطلاح در منطقه به دوران امپراتوری عثمانی و «مدال لیاقت» آنها بازمیگردد و در ادوار مختلف تاریخ معاصر ایران (قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی) نیز با ساختارهای گوناگون به عنوان نشانهای دولتی شایستگی مورد استفاده قرار گرفته است. این مفهوم در ساختار مادی معمولاً به شکل مدالی فلزی با هندسه منظم همراه با روبان رنگی متجلی میشود و در بعد معنوی، بالاترین سطح سپاسگزاری یک جامعه از فرد شایسته را بازگو میکند.