یعنی چه
تنویم در لغت به معنی خواب کردن و فرو بردن کسی در خواب است. در کاربردهای جدید و علمی، این واژه به حالت خوابمانندِ القایی، خواب مصنوعی یا همان «هیپنوتیزم» اشاره دارد که در آن فرد تحت تسلط اراده یا تلقین درمانگر قرار میگیرد.
تلفظ
این واژه به صورت تَنویم (با فتح تاء و سکون نون) تلفظ میشود.
به انگلیسی
در اصطلاحات روانشناسی و پزشکی، معادل اصلی آن Hypnosis است و در معنای عام خوابانیدن از کلمات لولینگ (Lulling) نیز استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در زبان مبدأ نیز برای مفهوم خواباندن و هیپنوتیزم به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل خوابسازی، خواببندی و در متون قدیمیتر مغناطیسخوابی است.
در قرآن
واژهٔ «تنویم» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما هم-خانوادههای آن مانند «نَوْم» (خواب) و «مَنَام» در آیات متعددی از جمله آیه ۹ سوره نبأ (وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا) ذکر شدهاند.
نماد چیست
تنویم در مفهوم مدرن (تنویم مغناطیسی) نماد تمرکز شدید، تسلط بر ذهن دیگری و القای اراده است. در فرهنگ عامه و نمایشها، پاندول ساعت جیبی زنجیردار یا صفحههای مارپیچ دوار چشمی به عنوان نمادهای تصویری آن شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل تنویم
واژه تنویم مصدری از ریشه عربی «ن و م» در باب تفعیل است که در لغت به معنای به خواب کردن و خوابانیدن دیگری است. این کلمه در زبان فارسی امروز بیشتر در ترکیب «تنویم مغناطیسی» به کار میرود که برگردانی از اصطلاح مسمریسم و هیپنوتیزم مدرن است و به حالت خاصی از تمرکز و خواب مصنوعی اشاره دارد.
باید توجه داشت که این واژه از نظر املایی و معنایی نباید با واژه دستور زبانی «تنوین» (نشانه نون ساکن در آخر کلمات) اشتباه گرفته شود. تنویم بیشتر در حوزههای روانشناسی، درمانگری تخصصی و گاهی ادبیات (به نشانه غفلت و بیخبری القا شده) کاربرد دارد.