یعنی چه
«اتضرع» فعل مضارع متکلم وحده (اول شخص مفرد) از باب تفعل است. این واژه به حالت انکسار، نرمی دل و التماس همراه با خشوع اشاره دارد که در آن فرد با نهایت نیاز و تسلیم، خواسته خود را مطرح میکند.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت فَتحه بر روی همزه، تَ، ضَ، تشدید و فَتحه بر روی رَ، و ضَمّه روی عِین تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «زاری میکنم» یا «با خشوع دعا میکنم»، واژه ۵ حرفی «اتضرع» قرار میگیرد.
به عربی
این واژه در زبان عربی فصیح به کار میرود و ریشه آن «ض ر ع» است که مفهوم خضوع و التماس در پیشگاه الهی را افاده میکند.
به فارسی
معادلهای دقیق این فعل در زبان فارسی شامل «زاری و ناله میکنم»، «التجاء میبرم» و «با فروتنی و شکستگی دعا میکنم» است.
در قرآن
خود صیغه «أتضرع» در قرآن نیامده، اما مشتقات دیگر این ریشه ۸ بار ذکر شده است؛ مانند آیه ۴۳ سوره انعام: «فَلَوْلَا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا» (پس چرا هنگامی که مجازات ما به آنان رسید، تضرع نکردند؟).
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، این حالت نماد اوج فقر وجودی انسان، تذلل ممدوح در برابر قدرت مطلق حق و از بین رفتن خودخواهی و انانیت است.
جمعبندی و توضیح کامل اتضرع
واژه «اتضرع» یک فعل مضارع عربی در صیغه اول شخص مفرد است که معنای عمیقی از زاری، ناله و خضوع فروتنانه در پیشگاه پروردگار یا یک قدرت برتر را بازگو میکند. این کلمه از ریشه «ض ر ع» گرفته شده و در ساختار خود مفهوم تسلیمِ قلبی و شکستن غرور فردی را به همراه دارد.
در فرهنگ قرآنی و عرفانی، حالت تضرع به عنوان تنها راه نجات انسان در هنگام هجوم سختیها و بلاها شناخته میشود. این واژه به تصویرگر دستهای بلند شده به سوی آسمان و دلی منکسر است که اعتراف به ناتوانی خود کرده و با استغاثه، رحمت و گشایش الهی را طلب میکند.