یعنی چه
مدافعت در لغت به معنی عملِ دفاع کردن، پایداری و ایستادگی در برابر حمله، فشار یا هرگونه عامل بیرونی ناخوشایند است. در متون کهن فارسی و فقهی، این واژه گاه به معنی مهلت خواستن، تأخیر در پرداخت دین (وام) و دفعالوقت کردن نیز به کار رفته است.
تلفظ
این واژه بر وزن مصدر باب مفاعله در زبان عربی (مُدَافَعَة) است و در زبان فارسی با کسرهٔ حرف پیش از آخر (عِ) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «دفاع یا ایستادگی»، واژهٔ «مدافعت» با ۶ حرف است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای بیان مفهوم مدافعت از واژگان مربوط به حفظ امنیت یا مقاومت استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز دقیقاً در معنای راندن و دور کردن شر یا دشمن به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این واژه شامل ایستادگی، پایداری، ممانعت، جلوگیری و پایندگی است که نشاندهنده حفظ حریم در برابر تعرض است.
جمعبندی و توضیح کامل مدافعت
واژه «مدافعت» یک اسم مصدر عربی از ریشه «د ف ع» است که وارد زبان فارسی شده و به طور گسترده برای توصیف عملِ دفاع، مقاومت و پایداری در برابر حملات یا ناملایمات به کار میرود. این کلمه در فرهنگ نظامی و تاریخی با نمادهایی چون سپر، دژ یا خندق همذاتپنداری میشود و نشاندهنده ایستادگی در برابر خطر یا ظلم است.
اگرچه خود واژهٔ «مدافعت» عیناً در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشهٔ فعلی و مصدری آن در آیات کلیدی (مانند آیه ۲۵۱ سوره بقره و آیه ۴۰ سوره حج) به عنوان یک اصل حیاتی برای بقای زمین و دفع شر دشمنان مورد تاکید قرار گرفته است. در کاربردهای کهن و فقهی نیز، این واژه گاه در مفهوم مماطله یا مهلت خواستن برای پرداخت بدهی استفاده میشده است.