یعنی چه
روا شمردن یک ترکیب فعلی در زبان فارسی است که به معنای پذیرفتن مشروعیت، مجاز دانستن، یا درست و قابل قبول تلقی کردن یک رفتار، قانون یا عمل به کار میرود. این واژه نشاندهنده ابراز موافقت یا دادن اجازه و مشروعیت به یک مسئله است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت ترکیبی به صورت «رَوا شِمَردَن» است که در آن واژه اول با فتح راء و واژه دوم با کسر شین و فتح میم خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «روا شمردن» به عنوان پاسخ یک عبارت ۸ حرفی مطرح میشود. همچنین کلماتی نظیر تجویز، اباحه یا جایز دانستن میتوانند به عنوان کلمات جایگزین یا هممعنی مورد استفاده قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم روا شمردن از اصطلاحاتی مانند «to deem permissible» (جایز دانستن) یا «to condone» (تأیید ضمنی و روا دانستن خطایی) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعالی نظیر «أجاز» یا مصدر «استجواز» دقیقترین معادلها برای مفهوم فارسیِ روا شمردن و حلال تلقی کردن یک امر هستند.
به فارسی
واژگان و عبارات هممعنی فارسی برای این مصطلح عبارتند از: جایز دانستن، روا داشتن، روا دیدن، مباح شمردن، حلال دانستن، و مشروع قلمداد کردن.
نماد چیست
این عبارت در مفاهیم حقوقی، فقهی و اخلاقی، نمادی از مرزبندی میان مجاز و غیرمجاز است. در تصویرسازیهای استعاری، گاهی «ترازو» یا «مهر تأیید و جواز» به عنوان نشانههایی از روا شمردن یک عمل به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل روا شمردن
عبارت «روا شمردن» یک مصدر مرکب اصیل فارسی است که از دو بخش «روا» (به معنی جاری، شایسته و مجاز که ریشه در زبان پهلوی دارد) و «شمردن» (به معنی به حساب آوردن و پنداشتن) تشکیل شده است. این اصطلاح در زبان روزمره و متون حقوقی یا ادبی زمانی به کار میرود که فرد، جامعه یا قانونی، انجام یک عمل را درست، مباح و خالی از اشکال تلقی کند و به آن مشروعیت ببخشد.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متون کهن عربی یا قرآن وجود ندارد، اما مفهوم محوری آن یعنی حلال دانستن و مجاز شمردن رفتارهای انسانی، با مفاهیمی مثل «أحلّ» یا «استخلال» در فرهنگ اسلامی و قرآنی همپوشانی معنایی بسیار نزدیکی دارد و در مقابلِ مفاهیمی چون منع، تحریم و ناروا شمردن قرار میگیرد.