یعنی چه
واژه درازدامن در زبان فارسی صفت مرکب است و به کسی یا لباسی اشاره دارد که دامن آن بلند است و روی زمین کشیده میشود. این واژه در متون ادبی و کلاسیک برای توصیف جامههای فاخر و بلند به کار میرفته و در اصطلاحات نوین زیستشناسی نیز برای نامگذاری برخی جانداران با پسوند یا دم کشیده (مانند درازدامن کاکلی) استفاده میشود.
تلفظ
این واژه به صورت فتحة اول در «دَ» و سکون نون در «دامن» یعنی [d-e-r-ā-z d-ā-m-a-n] تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان صفت لباس بلند یا دامن کشیده، کلمه «درازدامن» با ۸ حرف یا «درازدامان» با ۹ حرف است.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی، بسته به کاربرد آن در پوشاک یا زیستشناسی از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
از واژههای هممعنی و جایگزین فارسی آن میتوان به دامنبلند، درازدامان و در معنای مجازی به ممتد و کشیده اشاره کرد. واژه متضاد آن نیز «کوتاهدامن» است.
نماد چیست
در ادبیات سنتی و کهن فارسی، پوشیدن لباسهای درازدامن که روی زمین کشیده میشد، نمادی از حشمت، شکوه شاهانه و وقار درباری بود؛ هرچند در برخی متون اخلاقی به عنوان نمادی از کبر، غرور و تفاخر اشرافی نیز ملامت شده است.
جمعبندی و توضیح کامل درازدامن
واژه «درازدامن» یک صفت مرکب اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «دراز» (ریشه پهلوی dirāz) و «دامن» ساخته شده است. این کلمه در درجه اول برای توصیف جامه و لباسهایی به کار میرود که بخش پایینی آنها بسیار بلند بوده و بر روی زمین کشیده میشود.
در سیر تطور زبان و ادبیات فارسی، این واژه بار معنایی نمادین نیز به خود گرفته است؛ به طوری که گاه نشاندهنده جاه و جلال اشرافی و درباری بوده و گاه در نکوهش کبر و غرور انسانهای متمول به کار رفته است. علاوه بر کاربرد ادبی، امروزه در اصطلاحات علمی و زیستشناسی نیز از این واژه برای توصیف جانداران و پرندگانی که دم یا بالهای کشیدهای دارند استفاده میشود.