یعنی چه
این واژه اسم جمع با حرف تعریف «ال» از ریشه «ف-ج-ر» است. در اصل به معنای شکافتن وسیع است و به این دلیل به گناهکاران بزرگ «فجار» میگویند که پرده عفاف، اخلاق و دینداری را میشکافند و از آن خارج میشوند. در کاربرد قرآنی نیز این اصطلاح دقیقاً در برابر «ابرار» (نیکان) قرار دارد.
تلفظ
در معنای قرآنی و عقیدتی به صورت «الفُجّار» (با ضمه ف و تشدید ج) تلفظ میشود که جمعِ فاجر است. در کاربرد تاریخی و اشاره به جنگهای پیش از اسلام (جنگهای فجار)، به صورت «الفِجار» (با کسره ف) تلفظ میگردد.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «بدکاران در قرآن» یا «نام جنگهای دوران جاهلیت» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، برای رساندن مفهوم کسانی که از مرزهای اخلاقی عبور کردهاند از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ریشه اصلی به معنای شکافتن است که توسعه معنایی آن به شکستن حرمتهای الهی و اخلاقی (فجور) اشاره دارد.
به فارسی
در برگردانهای فارسی قرآن کریم و متون کهن، این واژه اکثراً به صورت «بدکاران» یا «گنهکاران» ترجمه شده است تا تقابل عمیق آن با نیکوکاران آشکار شود.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، الفجار نماد گروهی است که آگاهانه دست به طغیان و گناه میزنند و سرنوشت اخروی آنها دوزخ است. در تاریخ عرب پیش از اسلام نیز «حرب الفجار» یا جنگهای فجار نماد حرمتشکنی عمیق و بیدادگری است، چرا که این جنگها در ماههای حرام (که خونریزی در آنها ممنوع بود) رخ داد و طرفین حرمت این زمانهای مقدس را شکستند.
جمعبندی و توضیح کامل الفجار
واژه «الفجار» در فرهنگ و ادبيات اسلامی دارای دو جنبه معنايی و كاربردی متمایز اما همریشه است. در وجه نخست و قرآنی آن، «الفُجّار» جمعِ فاجر و به معنای بدکاران و تبهکارانی است که با اصرار بر گناه، پردههای حیا و حدود الهی را میدرند. این مفهوم در آیات متعددی از قرآن کریم دقیقاً در نقطه مقابل «ابرار» (نیکوکاران) و «متقین» (پرهیزگاران) قرار گرفته و عاقبت آنها جحیم و دوزخ معرفی شده است.
در وجه دوم که بیشتر جنبه تاریخی دارد، «الفِجار» اشاره به سلسله جنگهای خونینی دارد که در دوران جاهلیت و پیش از بعثت پیامبر اسلام (ص) میان قبایل عرب در ماههای حرام رخ داد. علت نامگذاری این نبردها به «جنگهای فجار» این بود که جنگجویان با نادیده گرفتن قداست ماههای حرام، حرمتشکنی بزرگی مرتکب شدند و خونریزی به راه انداختند. در نتیجه، ریشه اصلی این واژه در هر دو کاربرد به معنای «شکافتن و خروج از مرزهای تعیینشده» است.