یعنی چه
گرو گذارنده در اصطلاحات حقوقی و مالی به شخصی گفته میشود که برای تضمین پرداخت وام، بدهی یا انجام یک تعهد مشخص، مال یا دارایی خود را به عنوان وثیقه (گرو) در اختیار وامدهنده یا طلبکار قرار میدهد تا در صورت عدم ایفای تعهد، طلبکار بتواند از محل آن مال، حق خود را استیفا کند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «گِرو گذارنده» (gerow-gozārande) است که از دو بخش «گرو» (به معنی رهن) و «گذارنده» (صفت فاعلی از مصدر گذاشتن) تشکیل شده است.
در جدول
این کلمه در بازیهای جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهن، رهندهنده یا واگذارکننده وثیقه به کار میرود و دقیقاً دارای ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در حقوق بینالملل و زبان انگلیسی، بسته به نوع مالی که به گرو گذاشته میشود (ملک یا مال منقول)، از واژگان متفاوتی استفاده میشود که رایجترین آنها Mortgagor است.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و متون حقوقی معاصر، کلماتی مانند «رهنگذار»، «وثیقهگذار» و «گرودهنده» به عنوان معادلهای دقیق و هممعنی برای این واژه شناخته میشوند.
نماد چیست
در بستر حقوقی و مالی، گرو گذارنده نماد تضمین دارایی در برابر بدهی است. اما در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی، اصطلاحاتی مانند «گرو گذاشتن ریش» یا «گرو گذاشتن جان» به عنوان نمادی از تعهد مطلق، اعتبار شخصی بالا و پایبندی شدید به قول و شرف استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گرو گذارنده
واژه «گرو گذارنده» یک صفت فاعلی مرکب در زبان فارسی است که ریشه بخش اول آن یعنی «گرو» به زبان پهلوی بازمیگردد و به معنای رهن، وثیقه یا تضمین است. این اصطلاح دقیقاً به شخصی اشاره دارد که دارایی یا مال خود را برای جلب اعتماد طلبکار و تضمین بازپرداخت بدهی، در اختیار او قرار میدهد. در قوانین حقوقی و فقهی، به این شخص اصطلاحاً «راهن» میگویند.
در مقابل این مفهوم، شخص گروگیرنده یا «مرتهن» قرار دارد که مال را تا زمان تسویه حساب نزد خود نگه میدارد. این واژه در ادبیات عامه نیز کاربرد وسیعی دارد و پیوند عمیقی با مفاهیمی همچون ضمانت، شرف، اعتبار و پایبندی به عهد و پیمان پیدا کرده است.