یعنی چه
اغتبط فعلی از باب افتعال است و به معنای شادمان شدن، نیکوحال گردیدن و مسرور شدن از نعمتی است که به خود یا دیگری رسیده، مشروط بر اینکه فرد آرزوی نابودی یا زوال آن نعمت را از شخص دیگر نداشته باشد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح در سه حرف آخر یعنی بر وزن اِفْتَعَلَ تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «غبطه خورد» یا «شادمان شد» با تعداد ۵ حرف به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم دقیق این واژه در انگلیسی از افعالی استفاده میشود که نشاندهنده شادی خالصانه یا غبطه مثبت بدون حسادت هستند.
به عربی
در زبان عربی معاصر و کلاسیک، این فعل نشاندهنده حالت درونی پذیرش شادی و سرور از یک موهبت است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل عباراتی مثل «خوشحال شد»، «به نیکی یاد کرد» و «آرزوی همانندسازی مثبت کرد» است.
در قرآن
عین فعل «اغتبط» یا مشتقات مستقیم آن در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مفهوم اخلاقی و ممدوح آن که رقابت سازنده در خیرات است، در آیاتی نظیر «فَلْیَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ» مورد تأیید قرار گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل اغتبط
واژه اغتبط ریشه در زبان عربی دارد و ساختار آن نشاندهنده یک حالت روانی و اخلاقی مثبت است. این کلمه به معنای شاد شدن و لذت بردن از یک نعمت یا موقعیت خوب است، چه این موقعیت برای خود فرد باشد و چه برای دیگران؛ به طوری که هیچگونه بدخواهی یا آرزوی زوال نعمت در آن راه ندارد.
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، این واژه در تقابل مستقیم با مفهوم حسد قرار میگیرد. در حالی که حسادت تخریبگر و خواهان نابودی داشتههای دیگران است، اغتبط یا غبطه خوردن به عنوان یک محرک روانی سالم، فرد را ترغیب میکند تا بدون آسیب رساندن به دیگران، برای ارتقای خود و رسیدن به موفقیتهای مشابه تلاش کند.