یعنی چه
این واژه ترکیبی از «وانهش» (به معنی رها کردن، واگذاری، فروپاشی یا انحلال) و «ناپذیر» است. در اصطلاحات معاصر و مصوب فرهنگستان، این کلمه برای توصیف ساختارها، پیوندها یا موادی به کار میرود که به هیچ وجه دچار فروپاشی، تفکیک یا گسست نمیشوند و در برابر انحلال یا رهاسازی کاملاً پایدار و استوار باقی میمانند. با توجه به کلاسیک بودن ساختار واژه، نمونه مستقلی از کاربرد عامیانه در متون دیجیتال ندارد و بیشتر در متون علمی، روانشناسی و تخصصی استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت «وا نَ هِش نا پَ زیر» است که از دو بخش اصلی وانهش و ناپذیر تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ مدخل جدول برای این عبارت دقیقاً خود «وانهش ناپذیر» با ۱۱ حرف است. همچنین به عنوان راهنما، واژههای هممعنی مانند جداییناپذیر یا تجزیهناپذیر نیز در طراحی جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههای علمی و حقوقی مانند Indissoluble برای پایداری و عدم انحلال، و Inalienable برای پیوندهای جدانشدنی و غیرقابل واگذاری استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح ترکیبی «غیر قابل للانحلال» دقیقترین معادل برای مفهوم عدم فروپاشی و انحلال فیزیکی یا شیمیایی است و تعابیری چون «لا ینفک» جنبه معنوی و جداییناپذیری آن را میرسانند.
به فارسی
برگردانها و واژههای سره فارسی همارز آن شامل عباراتی چون جداییناپذیر، تجزیهناپذیر، رهاناشدنی، گسستناپذیر و پایدار است که همگی بر ویژگی ثبات، دوام و عدم از همپاشیدگی دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل وانهش ناپذیر
واژه «وانهشناپذیر» از واژگان ترکیبی و مصوب معاصر است که از پیشوند «وا»، بن مضارع «نه» (از مصدر وانهادن)، پسوند اسمساز «ـِش» و صفتساز منفی «ناپذیر» تشکیل شده است. این کلمه با اینکه در فرهنگهای لغت سنتی و کلاسیک مانند دهخدا ثبت نشده، در زبان علمی و اصطلاحات فرهنگستان مفهوم عمیقی از پایداری، عدم انحلال و فروپاشی را منتقل میکند.
در کل، این عبارت به هر چیزی اشاره دارد که در برابر تغییرات، تجزیه، انحلال یا رها شدن مقاومت تام دارد. در حوزه فیزیک و شیمی به مواد منحلنشدنی و پایدار، و در حوزههای انسانی و روانشناسی به پیوندها و وابستگیهای عمیق و رهاناشدنی که به هیچ وجه گسسته نمیشوند، اصطلاحاً وانهشناپذیر میگویند.