یعنی چه
واژهٔ قبیحة در اصل شکل مؤنثِ «قبیح» است و به هر چیز، رفتار، گفتار یا چهرهای که نازیبا، پلید، ناپسند و مایهٔ شرمساری باشد اشاره دارد. این کلمه در زبان فارسی به عنوان وامواژه برای توصیف اعمال زشت اخلاقی یا مفاهیم مؤنث به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی «قَبیحه» (با فتح قاف و سکون یا حرکتی ناچیز در انتهای آن) و در زبان عربی «قَبیحَة» است.
در جدول
کلمهٔ قبیحة دقیقاً ۵ حرف دارد و در حل جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «زشت»، «ناپسند مؤنث» یا «کار پلید» کاربرد دارد.
به عربی
این کلمه ریشهٔ اصیل عربی (ق ب ح) دارد. در قرآن کریم کلمه «المقبوحین» از همین ریشه آمده و در علوم قرآنی اصطلاح «وقف قبیح» کاربرد دارد.
به فارسی
برگردانها و برابرهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی مانند زشت، ناپسند، بد، پلید، نکوهیده و کریه است که برای توصیف اعمال غیراخلاقی یا پدیدههای نازیبا به کار میروند.
نماد چیست
این واژه مفهوم انتزاعی دارد و نماد باستانی یا تصویر ثبتشدهای ندارد؛ اما در ادبیات فارسی و فرهنگ اسلامی، نماد بارز زشتی رفتاری، گناه، عمل شرمآور و دوری از حُسن و زیبایی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قبیحة
واژهٔ «قبیحة» یک صفت مؤنث با ریشهٔ عربی (ق ب ح) است که به زبان فارسی راه یافته و معنای زشت، ناپسند، بدچهره و پلید را افاده میکند. این کلمه دقیقاً در برابر واژگانی چون «جمیله»، «حسنه» و «مستحسنه» (زیبا و پسندیده) قرار میگیرد و نشاندهندهٔ خروج از چارچوب زیباییهای ظاهری یا هنجارهای اخلاقی است.
در کاربردهای اصطلاحی و دینی، این واژه بیشتر به اعمال و رفتارهای ناپسند و شرمآور اشاره دارد. به عنوان مثال در دانش تجوید و علوم قرآنی، اصطلاح «وقف قبیح» به وقفی اضطراری گفته میشود که باعث ناقص شدن یا فساد در معنای آیه میگردد. این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای کلمه زشت کاربرد فراوان دارد.