یعنی چه
«جمع روح» به مفهوم شکل جمع واژهٔ روح است که در زبان فارسی و عربی به کار میرود و دلالت بر جانها، روانها، نفوس و حقایق غیرمادی حیات انسانها یا موجودات دارد.
تلفظ
واژهٔ مفرد به صورت «رُوح» (رُ) تلفظ میشود و شکل جمع مکسر عربی آن که در فارسی رواج دارد، به صورت «اَرْواح» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و حل معما، در پاسخ به راهنمای «جمع روح»، واژهٔ ۵ حرفی «ارواح» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به جمع روح از واژگان Souls (به معنی جانها و روانها) یا Spirits (به معنی ارواح و مجردات) استفاده میشود.
به عربی
واژه روح یک کلمه با ریشه عربی است که جمع مکسر آن در این زبان «أرواح» میشود. البته کلمه ارواح در عربی میتواند جمع کلمه «ریح» به معنی بادها نیز باشد.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل فارسی برای این واژه شامل «روانها»، «جانها»، «تنفروهرها» و «نفوس» میشود که به بعد غیرمادی و مایه حیات انسان اشاره دارند.
در قرآن
خود کلمه «ارواح» به صورت جمع در قرآن کریم به کار نرفته است، اما شکل مفرد آن یعنی «الرُّوح» در آیات متعددی آمده و به مفاهیمی چون منشأ حیات انسان («وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي»)، فرشته مقرب یا جبرئیل («تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ») و امری وابسته به فرمان خدا اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل جمع روح
عبارت «جمع روح» در زبان و ادبیات فارسی اشاره به واژه «ارواح» دارد. روح که در لغت از ریشه سهحرفی «ر و ح» در زبان عربی گرفته شده، در اصل با مفاهیمی مثل نسیم و باد همریشه است؛ چرا که مانند باد، مایه حیات، متحرک و غیرقابل دیدن است. شکل جمع مکسر آن یعنی ارواح، به معنای مجموع جانها، روانها و نفوس به کار میرود.
از نظر فلسفی و عرفانی، ارواح نماد مجرد بودن، پاکی، ابدیت و ماوراءالطبیعه هستند. در ادبیات و فرهنگهای مختلف نیز روح به عنوان بعد غیرمادی، جاودان و اصیل انسان شناخته میشود که در تضاد با کالبد مادی، جسم و تن قرار میگیرد.
اگرچه واژه ارواح به صورت جمع در متن قرآن کریم نیامده است، اما شکل مفرد آن کاربرد وسیع و شگرفی در تبیین خلقت انسان و نزول فرشتگان دارد. شناخت حقیقت روح و ارواح همواره یکی از مباحث عمیق در فلسفه، الهیات و ادبیات عرفانی بوده است.