یعنی چه
ابیض در لغت به معنی رنگ سفید و سپید است. در کاربردهای کنایی و مجازی، به معنای فرد پاکدامن، دلِ بیکینه، رویِ روشن و همچنین سلاح سرد یا شمشیر نیز به کار میرود.
متضاد
اصلیترین متضاد این واژه در زبان عربی «اسود» و در فارسی «سیاه» است.
تلفظ
این کلمه به فتح همزه، سکون باء و فتح یاء تلفظ میشود.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «سفید یا سپید به عربی»، واژه چهار حرفی «ابیض» مد نظر است.
به انگلیسی
معادل دقیق و مستقیم این واژه در زبان انگلیسی کلمه White به معنای رنگ سفید است.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و از سه حرف «ب - ی - ض» مشتق شده است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این کلمه در زبان فارسی برابر با «سفید» یا «سپید» است.
جمعبندی و توضیح کامل ابیض
واژه «ابیض» یک لغت اصیل عربی از ریشه ثلاثی «ب ی ض» است که معنای اصلی آن رنگ سفید یا سپید است. این کلمه و مشتقات مؤنث و جمع آن مانند «بیضاء» و «بیض» کاربرد فراوانی در زبان، ادبیات و متون دینی بهویژه قرآن کریم دارند؛ همانطور که در قرآن به سپیدی فجر صادق یا معجزه ید بیضای حضرت موسی اشاره شده است.
این واژه علاوه بر دلالت بر رنگ واقعی، در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی و عربی دارای باری نمادین است و کنایه از پاکی، صلح، روشنایی، حقیقت و هدایت دارد. اصطلاحاتی نظیر «سلاح سفید» یا «ایامالبیض» (روزهای سیزدهم تا پانزدهم ماه قمری که ماه در کاملترین حالت روشنایی است) از همین ریشه و معنا نشات گرفتهاند.