یعنی چه
عظمت به معنای بزرگی، شوکت، و جلال است و معمولاً برای توصیف ویژگیهای والای معنوی، الهی، یا پدیدههای بسیار بزرگ و باشکوه مادی به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فََعَلَت یعنی عَظَمَت تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلماتی مانند بزرگی، شکوه، جلال، ابهت، شوکت و حشمت به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی این واژه Greatness و Grandeur هستند.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به صورت العَظَمَة به کار میرود.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی این واژه شامل کلماتی چون بزرگی، شکوه، مهابت، والاپایگی و فخامت است.
در قرآن
خود مصدر عظمت در قرآن نیامده، اما مشتقات ریشه آن مانند «العظیم» که از اسماء حسنای الهی است و ترکیبهایی چون «عذاب عظیم» و «أجر عظیم» به وفور استفاده شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل معنی عظمت
واژه عظمت یک تکواژه پرکاربرد در زبان فارسی با ریشه عربی (ع-ظ-م) است که مفهوم بزرگی بیکران، شکوه، جلال و ابهت را منتقل میکند. این کلمه در ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی هم برای توصیف پدیدههای شگفتانگیز طبیعت مانند کوهها و اقیانوسها و هم برای بیان جلال و کبرایی خداوند و بزرگان دین و تاریخ به کار میرود.
از نظر لغوی، واژههایی مانند عظیم، اعظم، معظم و تعظیم با آن همخانواده هستند و در متون قرآنی نیز صفت عظیم جایگاه ویژهای در توصیف پاداشها، عذابها و صفات باریتعالی دارد. نماد فرهنگی عظمت در باور عمومی، استواری کمالیافته و مرتبه والای ارزشی است که حقارت و کوچکی در برابر آن رنگ میبازد.