یعنی چه
چاقودندانیها (نام علمی: Smilodontini) یک تبار یا دسته زیستشناسی منقرضشده از زیرخانوادهٔ دندانخنجریها هستند. این جانوران گربهسانانی مجهز به دندانهای نیش بسیار بلند، پهن و چاقومانند بودند که در دوران پیش از تاریخ (میوسن تا پلیستوسن) زندگی میکردند. معروفترین عضو این گروه، همان اسمیلودون یا ببر دندانخنجری معروف عصر یخبندان است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة روی حرف دال اول (دَندان) است و به صورت یک اصطلاح ترکیبی خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «گربهسانان ماقبل تاریخ» یا «تبار اسمیلودونها» با ۱۲ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در اصطلاحات علمی جهانی از واژه Smilodontini استفاده میشود که ریشه یونانی دارد.
به عربی
در متون علمی عربی بیشتر از توصیف شکل دندانها یا همان لفظ لاتین معربشده استفاده میکنند.
در قرآن
این واژه یک اصطلاح نوین زیستشناسی و معادلسازی شده برای جانوران ماقبل تاریخ است و در کتاب مقدس قرآن یا تفاسیر کهن دینی سابقهای ندارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، سینما و انیمیشنهای مدرن (مانند عصر یخبندان)، این جانوران و چاقودندانیها مظهر قدرت شکارگری فوقالعاده، خشونت طبیعت پیش از تاریخ و همچنین نمادی از تغییرات اقلیمی شدید و انقراض گونهها هستند.
جمعبندی و توضیح کامل چاقودندانی ها
واژه چاقودندانیها یک معادلسازی دقیق فارسی در اصطلاحات زیستشناسی مدرن برای اشاره به تبار منقرضشده Smilodontini است. این جانوران به دلیل داشتن دندانهای نیش بلند و برندهای که شباهت زیادی به چاقو یا خنجر داشت، به این نام خوانده میشوند و از درندگان مهیب دوران زمینشناسی گذشته به شمار میرفتند.
مشهورترین جانور این گروه، اسمیلودون یا همان ببر دندانخنجری است که در دوران یخبندان زندگی میکرده است. این واژه در زبان فارسی کاملاً ساختار علمی و نوین دارد و از ترکیب چاقو و دندان پدید آمده است تا مفهوم واژه یونانی اصلی را به مخاطب منتقل کند.