یعنی چه
«طور سینین» به معنای کوه سینا است. کلمه «طور» در زبانهای سامی به معنی مطلقِ کوه است و «سینین» نامی برای منطقه شبهجزیره سینا در مصر یا صفتی به معنای مبارک، پربرکت و پردرخت است. این کوه همان مکان مقدسی است که حضرت موسی (ع) در آنجا به مقام نبوت رسید و با خداوند مناجات کرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت قرآنی با ضمه روی حرف طاء و کسره زیر رِ مضاف، و به صورت «طُورِ سِینِین» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «کوه مناجات موسی»، «نام دیگر کوه سینا» یا «کوهی که در سوره تین به آن قسم خورده شده» به کار میرود و پاسخ آن ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این کوه تاریخی و مقدس از عبارت Mount Sinai استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب اصالتاً عربی و قرآنی است و در متون عربی به هر دو صورت طور سینین و طور سیناء برای اشاره به این موقعیت جغرافیایی استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی آن «کوه سینا» یا «کوه طور» است که در ادبیات عرفانی و دینی فارسی نیز کاربرد فراوانی دارد.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً یک بار در آیه ۲ سوره مبارکه التین («وَطُورِ سِینِینَ») به عنوان سوگند الهی آمده است. خداوند در این سوره به مکانهای مقدس سوگند یاد کرده که طور سینین یکی از آنهاست. البته واژه «طور» به تنهایی یا همراه با کلمه «سیناء» در آیات دیگر قرآن نیز ده بار تکرار شده است.
جمعبندی و توضیح کامل طور سینین
«طور سینین» یکی از اصطلاحات و تعابیر ارزشمند قرآنی است که به طور مستقیم به جغرافیا و تاریخ ادیان ابراهیمی پیوند خورده است. بخش اول این ترکیب یعنی «طور» در ریشههای زبانهای سامی و آرامی به معنی مطلقِ کوه به کار میرفته و بخش دوم آن یعنی «سینین»، بر اساس نظر مفسران و لغتشناسان، یا اشاره به همان منطقه شبهجزیره سینا در مصر دارد و یا صفتی است به معنای پربرکت، نیکو و سرسبز.
این کوه در فرهنگ اسلامی، مسیحی و یهودی از قداست و اهمیت بالایی برخوردار است؛ چرا که تجلیگاه نور معرفت، محل نزول وحی الهی، اعطای الواح تورات و مکان مناجات و سخن گفتن مستقیم خداوند با حضرت موسی (ع) بوده است. به همین دلیل در ادبیات و عرفان اسلامی، طور سینین نمادی از شهود، مکاشفه باطن و تجلی حقیقت به شمار میرود.
یاد کردِ این نام در قرآن کریم و در سوره مبارکه «تین» همراه با سوگند، مهر تایید دیگری بر قداست معنوی این مکان است. تفاوت اندک واژگانی میان طور سینین و طور سینا نیز عمدتاً ناشی از فصاحت کلام، حفظ هماهنگی آیات و آواها (سجع قرآنی) و یا تکثر و برکت کوههای آن منطقه دانسته شده است.