یعنی چه
واژه «اجحفت» فعل ماضی، مفرد مؤنث غایب از ریشه «ج ح ف» در باب افعال است. این کلمه به معنای رواداشتن ستم مفرط، پایمال کردن کامل حق، آسیب رساندن شدید و همچنین نابود شدن اموال به دلیل تنگی، سختی و قحطی ویرانگر به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة همزه، سکون جیم، فتحة حاء، فتحة فاء و سکون تاء (أَجْحَفَتْ) است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، این واژه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «ستم کرد»، «زیان شدید رساند» یا «قحطی آسیبرسان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
عبارات فوق نزدیکترین معادلهای فعلی برای رساندن معنای دقیق این واژه در زبان انگلیسی هستند.
به عربی
در معجمهای اصیل عربی مانند لسانالعرب و المعجم الوسیط، این افعال به عنوان مترادفهای دقیق این صیغه ذکر شدهاند.
به فارسی
برگردان دقیق این فعلِ مؤنث به فارسی شامل عباراتی چون «او ستم کرد»، «بیانصافی مفرط نشان داد» و «پایمال کرد» میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اجحفت
واژه «اجحفت» یک فعل ماضیِ مؤنث عربی از ریشه «جحف» است که در اصلِ لغت به معنای برگرفتن، ربودن یا بردن کامل یک چیز است. این ریشه در باب افعال به معنای ستم کردن، مضایقه داشتن و فراتر رفتن از حد انصاف دگرگون شده است. مصدر معروف آن یعنی «اجحاف» در زبان فارسی امروز به طور گسترده به معنای بیانصافی، ظلم و کاهش شدید حق دیگران استفاده میشود.
اگرچه خود این ساختار فعلی به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما در شواهد شعریِ زبان عربی کلاسیک و متون کهن مفسران بسیار به چشم میخورد. این واژه در ادبیات غالباً نمادی از قحطیهای بسیار سخت، تنگناهای شدید زندگی و بیعدالتیهای ساختاری و کمرشکن است که اموال یا حقوق افراد را به طور کامل دستخوش نابودی قرار میدهد.