یعنی چه
این واژه به دو صورت معنا میشود؛ در منابع اصیل به معنی حرکت کردن با احتیاط، لمس کردن دیوار و کورمالکورمال راه رفتن در تاریکی مطلق است. در اصطلاح عامیانه و گفتاری نیز به عنوان یک ساختار تأکیدی برای کوری مطلق، نابینایی کامل و یا مجازاً ناآگاهی و بیبصیرتی مفرط به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة روی حرف «ر» دوم یعنی (کورْ کورَکی) گزارش شده است که پسوند شباهت و قیدساز را با خود دارد.
در جدول
پاسخ صحیح برای این مدخل در جدول «کور کورکی» با تعداد ۸ حرف است که به حرکت ناآگاهانه یا کورمال در تاریکی اشاره دارد.
به انگلیسی
برای مفهوم حرکت در تاریکی از اصطلاح Groping in the dark و برای معنای کوری مطلق از واژه Totally blind استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههای کورانه، دستبهدیوار، بااحتیاط (در ظلمت)، نابینای کامل و بیبصیرت میباشند.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، این حالت نماد وضعیت ابهام مفرط، قدم برداشتن در مسیر ناآشنا، جهل و ناآگاهی است که شخص در آن بدون داشتن نورِ هدایت و بصیرت، با ترس و لرز گام برمیدارد.
جمعبندی و توضیح کامل کور کورکی
واژه «کور کورکی» ساختاری مرکب و ریشهدار در زبان فارسی دارد. این عبارت از یک سو در متون لغوی به معنای قید رفتار نابینایان یعنی حرکت آرام، دستبهدیوار و تجسسکنان در تاریکی مطلق (کورمالکورمال) به کار میرود؛ و از سوی دیگر در ادبیات محاورهای و گفتاری مردم، به عنوان یک صفت تأکیدی برای نشان دادن شدت نابینایی، ناآگاهی عمیق یا بیبصیرتی مفرط استفاده میشود.
از نظر ساختاری، این کلمه حاصل تکرار پایه «کور» به همراه پسوندهای فارسی تصغیر و صفتساز است. اگرچه این ترکیب به عنوان یک مدخل مستقل و رسمی در برخی واژهنامههای کلاسیک بسامد بالایی ندارد، اما معنای کنایی و کاربردی آن در بازیهای زبانی، جداول کلمات متقاطع و گویشهای محلی کاملاً زنده و قابل درک است و نمادی از گام برداشتن در مسیرهای مبهم و ناشناخته به شمار میرود.