یعنی چه
سفتجه در اصطلاح قدیم به این معنا بوده که شخصی پول یا مالی را در شهری به کسی بدهد تا در شهر دیگری از او یا وکیلش پس بگیرد؛ این کار در گذشته برای امنیت سفر و پیشگیری از راهزنی انجام میشده است. در اصطلاح امروز، سفتجه همان سفته یا فتهطلب است؛ یعنی سندی تجاری که به موجب آن امضاکننده تعهد میکند مبلغ معینی را در موعد مقرر یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معین بپردازد.
تلفظ
این واژه به صورت سَفتَجَه (به فتح سین و تاء) تلفظ میشود و جمع تکسیری آن در زبان عربی «سفاتِج» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ واژه «سفتجه» دقیقاً ۵ حرف دارد. از مترادفات چهارحرفی آن نیز میتوان به سفته یا برات اشاره کرد.
به انگلیسی
در بازرگانی و حقوق بینالملل، نزدیکترین معادلها برای این سند مالی Promissory note (سند تعهد پرداخت) و Bill of exchange هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق و رایج این واژه در زبان فارسی امروزی «سفته» و «فتهطلب» است. همچنین در متون کهن به عنوان حواله یا برات نیز شناخته میشده است.
نماد چیست
در مفاهیم حقوقی و دادوستد، سفتجه نماد تعهد قطعی به پرداخت، اعتبار شخصی در معاملات و ثبت رسمی بدهی است. در دنیای امروز، اوراق چاپی سفته که توسط بانک مرکزی منتشر میشود، نماد قانونی آن به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سفتجه
واژه «سفتجه» در واقع صورت معرّب (عربیشده) کلمه فارسی «سفته» است. ایرانیان باستان این نوع سند یا حواله مالی را سفته مینامیدند که پس از ورود به زبان عربی به شکل سفتجه درآمد و سپس مجدداً به متون فقهی، حقوقی و ادبی قدیمی فارسی بازگشت. در گذشته، این سیستم برای حفظ امنیت سرمایه بازرگانان در سفرها به کار میرفت تا مجبور به حمل پول نقد و مواجهه با راهزنان نباشند.
امروزه در حقوق تجارت، این واژه معادل همان سفته یا فتهطلب است؛ سندی تجاری و قانونی که صادرکننده آن متعهد میشود مبلغ مشخصی را در زمان معین به گیرنده یا حامل آن پرداخت کند. این کلمه کاربرد دینی یا قرآنی ندارد، اما در ابواب معاملات فقهی کاربرد فراوانی داشته است.