یعنی چه
سراتوسور یک سرده از دایناسورهای گوشتخوار و ددپا (تروپود) متعلق به اواخر دورهٔ ژوراسیک است. ویژگی بارز این جانور، وجود یک برآمدگی شاخمانند روی استخوان بینی و برجستگیهای استخوانی بالای چشمهایش بوده است. این دایناسور روی دو پا حرکت میکرده و بدنی کشیده با دمی بلند داشته است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [سَ راتُ سور] (Ceratosaurus) است که از زبان لاتین علمی به زبان فارسی وارد شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع دربارهٔ دایناسورهای شاخدار یا خزندهٔ گوشتخوار ژوراسیک، واژهٔ «سراتوسور» با ۸ حرف یا «شاخخزنده» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون علمی جهان، این جانور با واژهٔ Ceratosaurus شناخته میشود.
به فارسی
معادل تحتاللفظی و توصیفی این واژه در زبان فارسی «شاخخزنده» یا «سوسمار شاخدار» است که مستقیماً از ترجمهٔ اجزای ریشهٔ یونانی آن برداشت شده است.
نماد چیست
برخلاف تصورات قدیمی که شاخ این دایناسور را ابزار جنگی میدانستند، در دیرینهشناسی مدرن این ویژگی به عنوان نمادی برای جفتیابی، تعیین قلمرو، نمایش قدرت و شناسایی همنوعان در میان شکارچیان ژوراسیک شناخته میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه اصالت فارسی ندارد و از ترکیب دو واژه یونانی باستان یعنی keras (به معنی شاخ) و sauros (به معنی سوسمار یا خزنده) در لاتین علمی ساخته شده و به همان صورت وارد زبان فارسی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل سراتوسور
سراتوسور یکی از نامهای آشنا در دنیای دیرینهشناسی است که به یک سرده از دایناسورهای تروپود گوشتخوار اشاره دارد. این جانور در اواخر دورهٔ ژوراسیک میزیسته و به دلیل فیزیک بدنی خاص خود، به ویژه شاخ کوچکی که روی پوزه داشته، از سایر همدورهایهای خود مانند آلوزور متمایز میشود.
این واژه کاملاً ریشه در زبان یونانی باستان دارد و از نظر واژهشناسی به معنای «مارمولک شاخدار» یا «شاخخزنده» است. یافتههای علمی نشان میدهند که ساختار استخوانی روی سر این حیوان کاربرد دفاعی یا تهاجمی جدی نداشته، بلکه بیشتر به عنوان یک ابزار فرعی برای نمادپردازی رفتاری، تعیین قلمرو و جلب توجه جفت کاربرد داشته است.
در زبان فارسی، این اصطلاح بیشتر به عنوان یک وامواژهٔ علمی در کتابهای مرجع، مستندها و بازیهای فکری یا جدول کلمات متقاطع به کار میرود و نمادی از تنوع شگفتانگیز ساختاری در میان دایناسورهای شکارچی به شمار میآید.