یعنی چه
واژهٔ مُجارَّة (که در متون فارسی گاه به صورت مجاره نوشته میشود) مصدری عربی از ریشه «ج ر ر» است و سه معنای اصلی دارد: نخست، نبرد، ستیزهگری و هماوردی با کسی؛ دوم، مماطله یعنی به تأخیر انداختن ادای دین و حق کسی؛ سوم، عیبجویی و جستن گناه بر دیگری. همچنین در احتمال دیگر، ممکن است در متون عامیانه به عنوان اشتباه نوشتاری واژهٔ «مجاراة» (به معنی همراهی و رقابت) یا «مجرا» به کار رفته باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در اصل عربی مُجارَّة (m-u-j-ā-r-r-a-h) با ضمه ميم و تشدید حرف راء است، اما در کاربرد و نگارش فارسی معمولاً بدون تشدید و به صورت مُجاره (mojāreh) خوانده و نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه ۵ حرفی «مجاره» یا «مجارّه» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون ستیزهگری، خصومت، عیبجویی یا دیرکرد در پرداخت دین و حقالناس کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلی که برای ستیزهجویی استفاده میشود Contention یا Contestation است و برای معنای حقوقی-اخلاقی آن یعنی به تأخیر انداختن طلب دیگران، از تعابیری چون Delaying rights یا Procrastination استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل ستیزهگری، جنگافروزی، هماوردی، خردهگیری، عیبجویی، و همچنین غفلت یا امروز و فردا کردن در پرداخت بدهی و حق دیگران است.
نماد چیست
این واژه جنبه نمادین اسطورهای یا ادبی خاصی ندارد، اما در احادیث و متون اخلاقی کهن، به عنوان نماد و مظهر رفتارهای ناپسند اجتماعی همچون لجاجت، ستیزهجویی با برادران دینی و ستم در پرداخت به موقع حقوق مالی دیگران شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مجاره
واژه مجاره (در اصل مُجارَّة) یک لغت کهن مأخوذ از زبان عربی (ریشه ج-ر-ر) است که در متون ادبی، فقهی و اخلاقی گذشته کاربرد داشته است. این کلمه ابعاد معنایی متفاوتی دارد که از یک سو به ستیزهگری و هماوردی اشاره دارد و از سوی دیگر اصطلاحی اخلاقی-حقوقی برای توصیف مماطله، عیبجویی و به تأخیر انداختن حق و دین دیگران به شمار میرود.
گاهی نیز در نگارشهای مدرن، این کلمه به اشتباه به جای واژههایی همچون «مجاراة» (به معنی همپایی، رقابت و همراهی) یا «مجرا» (به معنی مسیر جریان) به کار میرود؛ بنابراین برای درک دقیقتر آن باید به بافت متن توجه کرد. با این حال، در لغتنامههای اصیل نظیر دهخدا، معنای غالب آن همان ستیزه کردن و تاخیر در ادای حقوق ذکر شده است.