یعنی چه
مُعتدّه اصطلاحی فقهی و حقوقی است و به زنی گفته میشود که به سبب طلاق، فسخ نکاح، یا وفات شوهر، تا مدت زمان مشخصی (دوران عده) حق ازدواج مجدد با شخص دیگری را ندارد و باید این زمان را سپری کند.
تلفظ
این واژه به صورت مُعتَدَّه (با دال مشدد و فتحة پیش از آن) تلفظ میشود که از باب افتعال در زبان عربی آمده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «زنی که در عده است» یا «زن عدهدار»، واژه ۵ حرفی «معتده» است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و اسلامی به زبان انگلیسی، برای اشاره به این وضعیت از اصطلاحات مربوط به دوران انتظار (waiting period) یا لفظ خود عده استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی و اسم فاعل مؤنث از ریشه «ع د د» و باب افتعال است.
به فارسی
معادلهای فارسی مستقیمی که برای این واژه به کار میروند شامل تعابیری چون «زن عدهدار» یا «زنی که در روزهای انتظار قانونی پس از طلاق یا وفات است» میشود.
جمعبندی و توضیح کامل معتده
واژه مُعتدّه یک اصطلاح کاملاً حقوقی، فقهی و زبانی است که ریشه در فرهنگ اسلامی و عربی دارد. این واژه مشتق از ریشه ثلاثی مجرد «عدد» به معنی شمارش و حساب کردن است و به زنی اطلاق میشود که روزهای مشخصی را پس از پایان رابطه زوجیت (به دلیل طلاق، فسخ یا فوت همسر) میشمارد و منتظر میماند تا حق قانونی و شرعی برای ازدواج مجدد را پیدا کند.
در ساختار حقوقی و فقه اسلامی، این وضعیت تکالیف و حقوق خاصی را برای زن و همسر سابق او ایجاد میکند. اگرچه خود واژه معتده به طور صریح در قرآن نیامده، اما ریشه آن یعنی کلمه «عِدّة» در سورههایی مانند بقره و طلاق به کرات بیان شده و مبنای وضع این اصطلاح قرار گرفته است.
از نظر نگارشی و املایی، نباید این واژه را با کلماتی چون معتد، معتدی یا معتاد که معانی و ریشههای کاملاً متفاوتی دارند اشتباه گرفت. در جدول کلمات متقاطع نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای تعریف زنی که در عده است، کاربرد فراوانی دارد.