یعنی چه
این واژه از ترکیب دو بخش «کنار» (به معنی لبه، پهلو یا حاشیه) و «کوه» تشکیل شده است و به هر منطقه، زمین یا آبادی که در مجاورت و دامنهی یک کوه قرار گرفته باشد اشاره دارد. از نظر جغرافیایی نیز نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم در استان بوشهر است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحهی کاف، سکون راء و واو کشیده (کَنارْکوه) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «حاشیهی کوه» یا «روستایی در بوشهر» کاربرد دارد.
به انگلیسی
به عنوان یک نام خاص جغرافیایی نیز به صورت لاتین «Konar Kuh» نگارش میشود.
به فارسی
واژههای هممعنی و جایگزین در زبان فارسی شامل پایکوه، حاشیهی کوه و کوهپایه هستند که همان مفهوم جغرافیایی مجاورت با کوه را میرسانند.
نماد چیست
این واژه از نظر نمادین معنای اساطیری خاصی ندارد، اما در نامگذاریهای محلی نشاندهندهی پناه گرفتن آبادیها در سایه و پناه استواری و ثبات کوهستان است.
جمعبندی و توضیح کامل کنارکوه
واژه «کنارکوه» یک ترکیب توصیفی و اسم مرکب مکانی (toponymic compound) در زبان فارسی است که از دو جزء اصیل «کنار» (برآمده از فارسی میانه) و «کوه» تشکیل شده است. این کلمه در وهله اول به معنای لغوی خود یعنی دامنه، حاشیه یا پای کوه اشاره دارد و نشاندهنده موقعیت جغرافیایی زمینها یا راههایی است که در مجاورت بلندیهای زمین قرار گرفتهاند.
علاوه بر معنای لغوی، کنارکوه به عنوان یک اسم خاص (اعلام) نیز شناخته میشود و نام روستایی در دهستان حومه از بخش مرکزی شهرستان دیلم در استان بوشهر است. این نوع الگوی نامگذاری که ساختار مکانی و جغرافیایی آبادی را بازگو میکند، در نامگذاری روستاهای ایران بسیار رایج است.