یعنی چه
ماتمدار صفت فاعلی مرکب در زبان فارسی است و به فردی اطلاق میشود که در حالت سوگواری، عزا یا اندوه عمیق ناشی از یک مصیبت یا از دست دادن شخص عزیزی به سر میبرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «ماتَمدار» (mā-tam-dār) است که از دو بخش «ماتَم» (با فتح ت) و «دار» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «ماتم دار» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «عزادار»، «سوگوار» یا «مصیبتزده» کاربرد دارد و دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ماتمدار و عزادار از واژگان Mourner (شخص سوگوار) یا عبارت In mourning استفاده میشود.
به فارسی
واژههای مترادف و هممعنی فارسی برای ماتمدار عبارتند از: سوگوار، عزادار، داغدار، سوکدار، تعزیتدار و ماتمزده. همچنین واژگانی مانند شادمان، خوشحال و سوردار (صاحب جشن) متضادهای آن به شمار میروند.
در قرآن
خود واژه «ماتمدار» یا ریشه عربی آن (مأتم) در قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما مفاهیم همسو با آن مانند «حُزن» (اندوه) و «مُصیبة» (بلا و گرفتاری) در آیات متعدد وجود دارند.
جمعبندی و توضیح کامل ماتم دار
واژه «ماتمدار» یک ترکیب واژگانی عربی-فارسی است. بخش اول آن یعنی «ماتم» از واژه عربی «مَأْتَم» (که در اصل به معنای انجمن یا مجمع زنان بوده و بعدها مجازاً به مجمع اندوه و عزا تغییر یافته) گرفته شده و با بن مضارع فعل داشتن («دار») ترکیب شده است تا صفت فاعلی مرکب را بسازد.
این کلمه در ادبیات و فرهنگ عامه نشاندهنده وضعیت روحی عمیقاً غمگین فرد مصیبتدیده است. نمادهای فرهنگی مرتبط با فرد ماتمدار معمولاً شامل پوشیدن جامه سیاه (لباس مشکی)، برافراشتن پرچمهای تیره و گریه و زاری در ماتمکدهها یا مجالس سوگواری است.
در لغتنامههای مرجعی چون دهخدا و ناظمالاطباء، این واژه معادل تعزیتدار و داغدار ثبت شده و در بازیهای کلامی و جدولها به عنوان یک کلمه ۷ حرفی با فراوانی بالا شناخته میشود.