یعنی چه
ترکیبی از اسم مصدر «زیادتی» و فعل ربطی «است» که نشاندهنده مازاد بودن، فزونی، یا تجاوز از یک مقدار مشخص است. در ادبیات کلاسیک (مانند شعر ناصرخسرو در مناظره چنار و کدو) به معنی افزون بر مقداری معین به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [ziyādati ast] است که در آن واژه اول به صورت اسم حاصلمصدر روان و بدون تشدید ادا شده و به فعل ربطی متصل میشود.
در جدول
این عبارت در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی با مضمون «بیشتر است»، «اضافه است» یا «فزونی دارد» با تعداد مشخص ۹ حرف استفاده میشود.
به انگلیسی
عبارات انگلیسی فوق به خوبی مفهوم فزونی، مازاد بودن یا بیشتر بودن از یک مقدار مشخص و معیار را منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم اضافه بودن یا افزون بودن از کلماتی با ریشه (ز ی د) یا (ف و ض) استفاده میشود که با سیاق متن فارسی همخوانی دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی سره و روان این عبارت شامل مواردی چون «افزون است»، «بیشتر است»، «مازاد بر این است» و «فزونی دارد» میباشد که جایگزینهای مناسبی در نگارش هستند.
جمعبندی و توضیح کامل زیادتی است
عبارت «زیادتی است» در زبان فارسی ترکیبی است که از حاصلمصدر «زیادتی» و فعل ربطی «است» ساخته شده است. این اصطلاح در متون کهن و ادبیات کلاسیک فارسی، بهویژه در شعر معروف ناصرخسرو، برای بیان مفهوم فزونی سن، طول عمر، یا بیشتر بودن مقدار و تعداد از یک مرزبندی مشخص استفاده شده و نمادی از وقار زمانه و اصالت است.
اگرچه ریشه اصلی کلمه «زیادتی» از ماده عربی (ز ی د) گرفته شده، اما نحوه ساخت آن با پسوند «ـی» کاملاً در ساختار زبان فارسی شکل یافته است. در کاربردهای معاصر یا برخی زبانهای همسایه مانند اردو، «زیادتی» گاهی به مفهوم ظلم، تعدی و از حد گذشتن نیز به کار میرود، اما ترکیب «زیادتی است» در وهله اول همان معنای مازاد بودن و افزونی را تداعی میکند.