یعنی چه
واهمه داشتن در تداول امروز به معنای خائف بودن، ترسان بودن و اندیشناک بودن از چیزی است. در اصلِ فلسفه و روانشناسی قدیم، «واهمه» نام یکی از حواس پنجگانه باطنی بود که کار آن درک معانی غیرمحسوس جزئی است و گاهی انسان را دچار ترس خیالی میکرده است؛ اما امروزه به معنای مطلق ترس و دلهره ذهنی بهکار میرود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت [وا-هِ-مِ داش-تَن] است که واهمه از ریشه عربی و داشتن فعل اصیل فارسی است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتوانید از معادلهایی چون ترسیدن، هراس داشتن، بیم داشتن یا باک داشتن استفاده کنید.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی از افعال و عباراتی نظیر fear، dread و trepidation نیز استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعال مشتق از ریشه خوف و خشیت دقیقترین معادلهای معنایی برای واهمه داشتن هستند.
در قرآن
خود کلمه «واهمه» یا عبارت «واهمه داشتن» و حتی ریشه ثلاثی مجرد آن (و هـ م) در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، مفاهیم مشابه و نزدیک به آن در قرآن با واژگانی نظیر خوف، خشیت و رهبة بیان شدهاند که در برخی ترجمههای فارسی به واهمه یا ترس ترجمه میگردند.
جمعبندی و توضیح کامل واهمه داشتن
عبارت «واهمه داشتن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «واهمه» (مؤنث واهم، از ریشه وهم به معنی خیال و گمان) و فعل فارسی «داشتن» شکل گرفته است. این اصطلاح در اصلِ ریشهشناختی خود به قوه ذهن در ساختن تصویرها و پیشتصورهای غیرواقعی اشاره داشت، اما در گذر زمان تغییر معنایی یافته و امروزه به طور عام برای بیان حالتهای ترس، دلهره، هراس و نگرانی ذهنی از یک خطر یا رویداد ناخوشایند به کار میرود.
از نظر واژهشناسی، این کلمه همخانواده با الفاظی چون وهم، توهم، موهوم و اوهام است. در ادبیات و کاربردهای روانشناختی، واهمه داشتن بیشتر نشاندهنده یک ترس درونی و پیشفرض ذهنی است تا یک تهدید واقعی و ملموس بیرونی. معادلهای مستقیم آن در زبانهای دیگر شامل کلماتی چون fear و dread در انگلیسی و خوف و خشیت در عربی است که همگی مفهوم بیم داشتن از آینده یا عاقبت یک امر را بازگو میکنند.