یعنی چه
التبضع در لغت به معنای تلاش برای تهیه، معامله یا خرید کالا و مایحتاج از بازار است. این واژه از مفهوم «بِضاعه» به معنی کالا و متاع تجاری گرفته شده و به عمل گشتوگذار در بازار برای خرید اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی همراه با التعریفِ شمسی به صورت «اَتتَبَضُّع» تلفظ میشود. تلفظ دقیق حروف آن با فتحهی ت و ب، و تشدید همراه با فتحهی ضاد است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه التبضع به عنوان معادل عربی خرید کردن یا خرید کالا شناخته میشود و دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است.
به عربی
در زبان عربی مدرن، واژه «التسوق» رایجترین مترادف برای التبضع است که دقیقاً مفهوم پاساژگردی و خرید روزمره را میرساند. کلمات الشراء و الابتیاع نیز کاربرد دارند.
به فارسی
دقیقترین برگردان و معادلهای فارسی برای این واژه، «خرید کردن»، «تهیه کالا»، «دادوستد متاع» و در مفهوم امروزی آن «بازارگردی» یا «پاساژگردی» است.
در قرآن
خودِ کلمه «التبضع» یا فعل آن در قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشه سه حرفی آن در قالب واژه «بِضَاعَة» به معنی کالا و سرمایه، چندین بار در سوره یوسف (آیات ۶۲، ۶۵ و ۸۸) ذکر شده است؛ مانند «بِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ» به معنی کالای اندک و کمارزش.
جمعبندی و توضیح کامل التبضع
واژه «التبضع» مصدری از باب تفعل در زبان عربی است که از ریشه سه حرفی «ب-ض-ع» مشتق شده است. معنای اصلی این ریشه در لغت به بریدن و قطعه کردن اشاره دارد که در توسعه معنایی به قطعهای از مال یا همان «کالا و متاع تجاری» (بضاعت) تبدیل شده است. در نتیجه، التبضع به معنای اقدام به خرید، گشتوگذار در بازار و تهیه مایحتاج است که امروزه معادل دقیق مفهوم انگلیسی Shopping محسوب میشود.
در کاربردهای قرآنی، اگرچه این مصدر مستقیماً نیامده، اما واژه همخانواده آن یعنی «بضاعت» به وضوح به معنای سرمایه و کالای تجاری به کار رفته است. امروزه در زبان عربی، این واژه و مترادف مدرن آن یعنی «التسوق»، نمادی از حرکت اقتصادی، دادوستد و مصرفگرایی هستند و در دنیای مدرن با المانهایی مانند سبد خرید و بازارهای تجاری پیوند خوردهاند.