یعنی چه
عبارت «گمان میکردند» فعل ماضی استمراری (سوم شخص جمع) از مصدر «گمان کردن» است. این واژه زمانی به کار میرود که افرادی در گذشته بر اساس حدس، وهم یا برداشت ذهنی خود فکری را در سر داشتند و آن را تکرار میکردند، بدون اینکه به قطبیت و حقیقت موضوع آگاهی یا یقین داشته باشند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [گُ م ا نْ / م یْ / کَ رْ دَ نْ] است که در آن واژهٔ «گمان» با ضمه روی حرف گاف آغاز میشود.
در جدول
این عبارت در جدولهای متقاطع به عنوان راهنمای کلماتی چون میپنداشتند یا تصور میکردند کاربرد دارد و طول آن دقیقاً ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان شک و نوع ساختار جمله، از فعلهای ماضی ساده یا استمراری متناسب با حدس و گمان استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فعل «ظنّ» معادل اصلی گمان است و ترکیب آن با فعل ناقصه «کان» ساختار ماضی استمراری فارسی را میسازد.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این عبارت شامل میپنداشتند، میانگاشتند، خیال میکردند و ظن میبردند است. در نقطه مقابل، متضادهای آن کلماتی چون میدانستند، یقین داشتند و مطمئن بودند هستند.
جمعبندی و توضیح کامل گمان می کردند
عبارت «گمان میکردند» نشاندهنده یک وضعیت شناختی و ذهنی در گذشته است که در آن افراد بر پایه حدس، گمانهزنی و اطلاعات غیرقطعی به یک باور رسیده بودند. این فعل حالت استمراری دارد و بیانگر تکرار یا تداوم این پندار در ذهن آنهاست، بدون اینکه حقیقت امر برایشان آشکار و یقینی شده باشد.
از نظر ریشهشناختی، واژه «گمان» ریشه در زبان پارسی میانه (پهلوی) دارد و از صورت کهن «وِمان» (wimān) گرفته شده است که جزء اصلی آن یعنی «مان» با اندیشیدن و مانستن پیوند دارد. در فرهنگها و متون کهن از جمله قرآن کریم، این حالت ذهنی معمولاً در برابر «یقین» قرار میگیرد و به عنوان ابهام، سایهروشن ذهن و سرگردانی میان شک و قطعیت توصیف میشود.