یعنی چه
گریه بچه شیرخوار به معنای ابراز ناراحتی، گرسنگی، درد یا نیاز مبرم نوزاد به مراقبت است؛ زیرا نوزاد پیش از زبان باز کردن، از این طریق با والدین خود ارتباط برقرار میکند.
تلفظ
این عبارت به صورت «گِریِه یِ بَچِّه یِ شیرخوار» (gerye-ye bacche-ye shirkhvar) تلفظ میشود.
در جدول
در راهنمای حل جدول، برای پاسخ به این عبارت معمولاً از اسم صوت «ونگ» یا «ونگ ونگ» استفاده میشود. همچنین واژه عربی «صیاح» نیز به عنوان معادل آن کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این حالت از عبارات Infant crying یا Baby crying استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به نوزاد شیرخوار «رضیع» میگویند و گریه او را «بکاء الرضیع» یا «صیاح الصبی» مینامند.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ و عرفان، گریه بچه شیرخوار نماد نیاز مبرم، عجز مطلق و خواهش بیریا به شمار میرود؛ همانطور که مولوی میگوید: «تا نگرید طفل، کی جوشد لبن؟» که اشاره به جوشش رحمت در پاسخ به نیاز دارد.
جمعبندی و توضیح کامل گریه بچه شیرخوار
عبارت «گریه بچه شیرخوار» یک ترکیب وصفی و اضافی در زبان فارسی است که به نخستین و حیاتیترین ابزار ارتباطی نوزاد انسان با جهان پیرامون اشاره دارد. این گریه واکنش صوتی طبیعی است که نوزاد به وسیله آن، گرسنگی، درد، خستگی یا نیاز به امنیت و آغوش مادر را اعلام میکند.
در فرهنگ عامیانه و واژهنامههای مخصوص حل جدول، صدای بلند و مکرر این گریه با نامآوا یا اسم صوت «وَنْگ» یا «ونگونگ» شناخته میشود. از نظر معنایی و نمادین نیز این مفهوم در ادبیات عرفانی و اخلاقی ما جایگاه ویژهای دارد و همواره به عنوان مظهر معصومیت، ناتوانیِ نیازمندِ توجه و محرکِ جوشش مهر و شفقتِ مادری و الهی توصیف شده است.