یعنی چه
حامل السند در اصطلاحات حقوقی، بانکی و بازارهای مالی به کسی گفته میشود که یک سند مالی یا تجاری (مانند چک، سفته، برگه سهام بینام یا اوراق قرضه) در تصرف اوست. بر اساس قانون تجارت، فردی که این سند را در اختیار دارد، مالک و ذینفع آن شناخته میشود و حق قانونی برای مطالبه اصل مبلغ یا سود آن را دارد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی اضافه از زبان عربی است که در فارسی به صورت «حامِلُ السَّنَد» یا با کسر اضافه به صورت «حاملِ سند» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق ۹ حرفی در جدول کلمات، خود عبارت «حامل السند» است. از پاسخهای مشابه دیگر میتوان به «دارنده سند» یا «صاحب سند» اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون حقوقی و بازرگانی بینالمللی، برای اشاره به مالک اسناد بینام یا اوراق قرضه از واژگان فوق استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح اساساً از فقه حقوقی و مالی زبان عربی وارد زبان فارسی شده است و در کشورهای عربی نیز دقیقاً به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان و اصیل فارسی این اصطلاح، «دارنده سند»، «صاحب سند» یا «مالک نوشتهٔ معتبر» است که به طور خاص در نظام بانکی و معاملاتی به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل حامل السند
عبارت «حامل السند» یک اصطلاح تخصصی و کاربردی در دنیای حقوق، تجارت و بانکداری است. این ترکیب از دو واژه عربی «حامل» به معنای حملکننده یا دارنده و «السند» به معنای تکیهگاه، مدرک یا نوشته معتبر تشکیل شده است. در واقع، در نظامهای مالی به هر شخصی که اوراق بهادار بینام، اوراق قرضه، چک یا سفتهای را در اختیار داشته باشد، حامل السند میگویند.
بر اساس قوانین تجاری، فیزیکِ سند نشاندهنده مالکیت آن است؛ یعنی هر کسی که برگه را در دست دارد (قابض سند)، بدون نیاز به اثبات بیشتر یا ثبت نام، ذینفع قانونی آن به شمار میرود و میتواند وجه مکتوب در آن را از بانک یا صادرکننده مطالبه کند. انتقال مالکیت در این نوع اسناد صرفاً با دست به دست شدن یا همان قبض و اقباض صورت میگیرد.
در مقابل این مفهوم، صادرکننده سند (مدیون یا محرر) قرار دارد که متعهد به پرداخت وجه به حامل است. این اصطلاح امروزه در بازارهای سرمایه، بورس و معاملات بینالمللی برای اشاره به دارندگان اوراق قرضه (Bondholders) کاربرد بسیار گستردهای دارد.