یعنی چه
این کلمه در فرهنگهای معتبر زبان فارسی (مانند دهخدا، معین و عمید) وجود ندارد. بر اساس ریشهیابی و تحلیل متون، این ترکیب یا یک غلط املایی و تایپی از کلماتی مانند «بدع» و «بدعت» است، یا در زبان عربی عامیانه به عنوان یک اسم مستعار و لقب تنزلی (مانند نام مستعار برای بدیعه) به کار میرود.
تلفظ
از آنجا که این واژه استاندارد نیست، خوانش رسمی ندارد؛ اما بر اساس ساختار املایی معمولاً به صورت بَدْعْدَعْ یا بَدَعْدَعْ خوانده میشود.
در جدول
اگر در طراحان جدول منظور واژهای ۵ حرفی با همین ظاهر باشد، خود کلمه ملاک است؛ اما در جدولهای استاندارد، پاسخ صحیح برای مفاهیم نوآوری کلماتی چون «بدعت» یا «ابداع» است.
به انگلیسی
برای خود واژهٔ «بدعدع» معادل انگلیسی وجود ندارد، زیرا واژهای منقح نیست. معادلهای ذکر شده مربوط به ریشهٔ معنایی بدع و ابداع هستند.
به عربی
در مستندات زبان عربی عامیانه، این ترکیب گاهی به عنوان لقب یا نام مستعار برای اشخاص (مانند بدیعه) استفاده شده است، ولی در عربی فصیح جایگاهی ندارد.
به فارسی
در زبان فارسی سره یا معاصر، مفهوم یا مابهازایی برای کلمهٔ «بدعدع» تعریف نشده است و نمیتوان واژهای را به عنوان برگردان مستقیم آن معرفی کرد.
در قرآن
عین واژهٔ «بدعدع» در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، کلماتی از ریشهٔ همخانوادهٔ احتمالی آن یعنی (ب د ع) مانند «بِدْعاً» در آیه ۹ سوره احقاف (مَا كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ) و «بَدِيعُ» در سوره بقره آمدهاند که به معنی بیسابقه و نوآور است.
نماد چیست
این کلمه به خودی خود بار نمادین یا فرهنگی در ادبیات ندارد. اگر آن را صورت تغییریافتهٔ «بدعت» فرض کنیم، در فرهنگ دینی نماد خروج از سنت و در فرهنگ ادبی نماد خلاقیت و تازگی قلمداد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بدعدع
واژهٔ «بدعدع» یک کلمهٔ اصیل، رسمی یا شناختهشده در لغتنامههای معتبر زبان فارسی نظیر دهخدا، معین و عمید نیست. بررسیها نشان میدهد که این ترکیب هجایی فاقد هویت لغوی و معنایی مستقل در زبان فارسی است. از این رو، مواجهه با آن در متون مختلف به احتمال بسیار زیاد ناشی از یک غلط تایپی، اشتباه املایی یا تحریف گفتاری از واژگان همریشه مانند «بدع»، «بدعت» یا «ابداع» است.
در زبان عربی عامیانه نیز این کلمه صرفاً در بعضی لهجهها به عنوان یک لقب یا اسم مستعار برای نامهایی چون بدیعه کاربرد دارد و فاقد ریشه فصیح است. بنابراین، برای یافتن معنای دقیق در زمینههای جدول یا اصطلاحات علمی، باید به کلمات صحیحی چون بدعت (به معنی نوآوری بیسابقه) یا ابداع رجوع کرد و خود این واژه ساختار معتبری ندارد.