یعنی چه
قرض گرفتن به معنای دریافت کردن پول، کالا یا سرمایه از شخص یا نهادی دیگر است، با این شرط و تعهد صریح که عین آن مال یا معادل ارزش مالی آن در زمان مشخصی در آینده به صاحبانش پس داده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای مفهوم قرض گرفتن وسیله یا پول به صورت عمومی از فعل to borrow و برای دریافت وامهای رسمی بانکی از عبارت to take a loan استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه (ق ر ض)، واژههای اقتراض و استقراض به معنی وام گرفتن و درخواست وام معادلهای دقیق این اصطلاح هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای قرض گرفتن پول از ترکیب Borç almak و برای قرض گرفتن یا عاریه گرفتن اشیاء و لوازم از عبارت Ödünç almak استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و رسمی این اصطلاح در زبان فارسی شامل وام گرفتن، استقراض، اقتراض، عاریه گرفتن و در متون کهن وام ستودن است.
نماد چیست
این مفهوم در فرهنگ عامه نماد بصری خاصی ندارد اما در ادبیات کنایه از نیاز، وابستگی یا بار دوش است. با این حال، شکل تجلییافته آن در فرهنگ اسلامی یعنی «قرضالحسنه» (وام دادن به خدا)، نماد کامل نیکی بدون سودخواهی، انفاق، ایثار و عمل خیر به شمار میرود که پاداش آن چند برابر بازمیگردد.
جمعبندی و توضیح کامل قرض گرفتن
قرض گرفتن یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که جزء اول آن از ریشه عربی (ق ر ض) به معنای بریدن یا جدا کردن قسمتی از مال مشتق شده است. این اصطلاح در روابط اقتصادی و اجتماعی به معنای ستاندن وام یا کالا با شرط بازپرداخت در آینده است و یکی از ابزارهای اصیل رفع نیازهای موقت مالی به شمار میرود.
در فرهنگ اسلامی و متن قرآن کریم، ریشه این واژه عمدتاً در قالب استعاری «قرضالحسنه» یا وام نیکو دادن به خداوند به کار رفته که به معنای انفاق و کمک به نیازمندان بدون چشمداشت مادی است. این مفهوم در ادبیات فارسی نیز از یک سو نشاندهنده تعهد و امانتداری و از سوی دیگر گاه کنایه از نیازمندی و وابستگی است.