یعنی چه
سندرم دندی واکر (Dandy-Walker syndrome) یک ناهنجاری و عارضه مادرزادی نادر است که در دوران جنینی شکل میگیرد. در این بیماری، بخش میانی مخچه (کرمینه) بهطور کامل رشد نمیکند، بطن چهارم مغز گشاد میشود و تجمع مایع مغزی-نخاعی در بخش خلفی جمجمه رخ میدهد که میتواند منجر به هیدروسفالی و اختلالات حرکتی و تعادلی شود.
تلفظ
این عبارت به صورت «سَندُرُمِ دَندی واکِر» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عارضه مادرزادی مغزی بر اساس تعداد حروف خواستهشده مشخص میشود.
به انگلیسی
در متون علمی و پزشکی غرب از این اصطلاحات و اختصار DWS استفاده میشود.
به فارسی
به دلیل اینکه این عبارت نام پزشکان کاشف آن است، ترجمه تحتاللفظی ندارد و در فارسی نیز به همان صورت «سندرم دندی واکر» یا «ناهنجاری دندی واکر» شناخته میشود.
نماد چیست
این سندرم نماد رسمی، علمی یا فرهنگی ویژهای ندارد؛ اما در مجامع پزشکی و کمپینهای آگاهیبخشی، گاهی از تصویر شماتیک مغز یا روبانهای رنگی مربوط به آگاهیبخشی بیماریهای نادر استفاده میکنند.
معنی انگلیسی/خارجی
این اصطلاح کاملاً از زبان انگلیسی وارد پزشکی شده است. نام آن برگرفته از نام دو جراح مغز و اعصاب آمریکایی به نامهای والتر دندی (Walter Dandy) و آرتور واکر (Arthur Walker) است که در قرن بیستم میلادی برای نخستین بار این عارضه را توصیف و بررسی کردند.
جمعبندی و توضیح کامل سندرم دندی واکر
سندرم دندی واکر یک نقص مادرزادی نادر است که در مرحله جنینی و هنگام شکلگیری مغز رخ میدهد. مشخصه اصلی این بیماری عدم رشد کامل مخچه، بزرگ شدن بطن چهارم مغز و ایجاد کیست در بخش پشتی جمجمه است که میتواند مسیر جریان مایع مغزی-نخاعی را مسدود کند.
این اختلال به دلیل تجمع مایع (هیدروسفالی) میتواند باعث افزایش فشار داخل جمجمه و بزرگ شدن اندازه سر نوزاد شود. علائم آن معمولاً شامل تاخیر در رشد حرکتی، عدم تعادل، مشکلات بینایی و گاهی تشنج است که شدت آن در هر فرد متفاوت است.
تشخیص این عارضه معمولاً از طریق سونوگرافی پیش از تولد یا امآرآی (MRI) بعد از تولد انجام میشود. درمان آن بسته به شدت علائم، عمدتاً بر کنترل فشار مایع مغزی (مانند کارگذاری شنت) و توانبخشی متمرکز است.