یعنی چه
واژه «جزعنا» فعلی است به معنی بیتاب شدن، داد و فریاد کردن از روی ناتوانی در تحمل مصیبت، و از دست رفتن صبر و آرامش در مواجهه با سختیها یا ترس شدید.
تلفظ
این واژه به صورت فتح جیم، کسر زاء، سکون عین و فتح نون همراه با الف مدی (جَزِعْنَا) تلفظ میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «بیتابی کردیم» یا «ناله و زاری کردیم» به کار میرود و دارای ۵ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، میتوان از عباراتی که نشاندهنده از دست رفتن صبر یا هجوم اضطراب و وحشت هستند استفاده کرد.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی و صیغه ۱۴ (متکلم معالغیر) از فعل ماضی است که مترادفات آن در عربی به عدم شکیبایی و پریشانی دلالت دارند.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه به فارسی، جملات فعلی مانند «بیقرار شدیم»، «جزع و فزع کردیم» و «طاقت خود را از دست دادیم» است.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در آیه ۲۱ سوره ابراهیم از زبان دوزخیان آمده است؛ آنجا که میگویند برای ما یکسان است که بیتابی کنیم یا صبر پیشه سازیم، راه گریزی نداریم.
نماد چیست
در مفاهیم اخلاقی و روانی، این واژه نماد و مظهر بیصبری مطلق در برابر بلایا، فروپاشی استقامت درونی و عجز انسان در مواجهه با امتحانات سخت الهی یا مصائب است.
جمعبندی و توضیح کامل جزعنا
واژه «جزعنا» یک فعل ماضی به صیغه متکلم معالغیر (ما) است که ریشه در زبان عربی دارد و به معنای بیتابی کردن، داد و فریاد از روی ناتوانی، و ناشکیبایی ورزیدن است. این واژه از ریشه (ج-ز-ع) مشتق شده که در لغت به معنای بریدن از صبر و گرفتار شدن در اندوه و اضطراب شدید است بهطوری که انسان توان چارهجویی را از دست بدهد.
این کلمه صراحتاً در قرآن کریم در سوره ابراهیم به کار رفته و حالت مستکبران و پیروانشان را در دوزخ توصیف میکند که پشیمان و مضطربند. در فرهنگ معارف و اخلاق، جزع دقیقاً در نقطه مقابل صبر و استقامت قرار میگیرد و نشاندهنده کمظرفیتی روح در برخورد با ناملایمات روزگار است.