یعنی چه
عبارت «سوره نود و دوم» یک توصیف عددی و ترتیبی برای اشاره به نود و دومین سوره در چیدمان کنونی مصحف شریف است. این سوره با نام «اللیل» شناخته میشود که به معنای «شب» است و به دلیل آغاز شدن سوره با سوگند به شب، به این نام خوانده میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «سُورِهِ نَوَد وُ دُوُّم» (soore-ye navad o dovvom) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند خودِ عبارت «سوره نود و دوم» (۱۱ حرف) یا نام اصلی آن یعنی «لیل» (۳ حرف) و «اللیل» (۵ حرف) باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این سوره از عنوان شماره سوره یا ترجمه نام آن استفاده میشود.
به عربی
در متون عربی و علوم قرآنی، نام رسمی آن سورة اللیل است و به صورت ترتیبی السورة الثانية والتسعون نامیده میشود.
در قرآن
این سوره از سورههای مکی قرآن کریم است که در جزء ۳۰ قرار دارد و دارای ۲۱ آیه است. محتوای این سوره پیرامون انذار و بیم دادن به انسانها، تقسیمبندی افراد به دو گروه بخشندهٔ پرهیزکار و بخیلِ تکذیبکننده، و همچنین سنت هدایت الهی سخن میگوید. سوره با سوگند به شب (واللیل اذا یغشی) آغاز میشود و وجه تسمیه آن نیز همین است.
جمعبندی و توضیح کامل سوره نود و دوم
عبارت «سوره نود و دوم» یک نام مستقل واژگانی با ریشه لغوی خاص نیست، بلکه یک ارجاع عددی و ساختار ترتیبی در زبان فارسی است که برای شناسایی نود و دومین سوره در چینش کنونی قرآن کریم یعنی سوره مبارکه «لیل» (شب) به کار میرود. این سوره مکی دارای ۲۱ آیه است و در جزء آخر قرآن جای دارد.
از نظر ساختار زبانی، واژه سوره ریشه عربی دارد و ترکیب نود و دوم یک ترکیب عددی کاملاً فارسی است. در فرهنگ جدول و لغتنامهها، هرگاه این عنوان به عنوان پرسش مطرح شود، منظور اصلی همان سوره لیل است که مفاهیمی چون تقابل شب و روز، بخل و انفاق، و سرانجام متقین و شقاوتمندان را در خود جای داده است.