یعنی چه
در اصطلاح دینی و قرآنی، درخت جهنم به درختی هولناک در اعماق دوزخ اشاره دارد که میوهای بسیار تلخ، بدبو و سوزان دارد و به عنوان عذاب به دوزخیان خورانده میشود. در زبان عامیانه نیز مجازاً به هر چیز بسیار تلخ، ناگوار و عذابآور گفته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف معمولاً خودِ «درخت جهنم» (۸ حرف بدون احتساب فاصله) یا معادل عربی آن یعنی «زقوم» (۴ حرف) است.
به انگلیسی
در متون و ترجمههای انگلیسی برای اشاره به این مفهوم قرآنی و مذهبی از معادلهای فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عربی و همچنین در نص صریح قرآن کریم، این پدیده با نام شجرة الزقوم معرفی شده است.
در قرآن
عبارت ترکیبی «درخت جهنم» به این شکل مستقیم در قرآن نیامده، اما مفهوم آن دقیقاً ۳ بار با عنوان «شجرة الزقوم» (در سورههای صافات، دخان و واقعه) به عنوان طعام تبهکاران وصف شده که شکوفههایش مانند سرهای شیاطین وحشتناک است و در شکم مانند فلز گداخته میجوشد.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات اسلامی نماد تجسم آخرتی گناهان، عقاید فاسد و مال حرام دنیاست. همچنین مظهر عذاب شدید الهی، خباثت، تلخکامی ناگزیر ستمگران و پدیدهای است که ظاهری فریبنده اما باطنی سراسر رنج دارد.
جمعبندی و توضیح کامل درخت جهنم
«درخت جهنم» یک ترکیب توصیفی و عامیانه در زبان فارسی است که در باورهای مذهبی و متون قرآنی مستقیماً به «درخت زقوم» اشاره دارد. طبق آیات و تفاسیر اسلامی، این گیاه هولناک در قعر آتش دوزخ میروید و ریشههای آن از حرارت جهنم تغذیه میکند و میوه سوزان و تلخ آن، کیفر و غذای اجباری گناهکاران است.
در ادبیات فارسی، این واژه فراتر از کاربرد الهیاتی خود، به عنوان یک استعاره قلمداد میشود. شاعران و نویسندگان از آن برای ترسیم عاقبت شوم کارهای ناپسند و یا توصیف موقعیتها، اشیاء و تجربیاتی که به شدت تلخ، آزاردهنده و طاقتفرسا هستند، استفاده میکنند.