یعنی چه
دارگینها (با تلفظ دَرگینها) یکی از اقوام اصیل، بومی و مسلمان در منطقه قفقاز شمالی هستند. این مردم به زبان دارگینی از خانواده زبانهای ناخی-داغستانی سخن میگویند و از نظر مذهبی عمدتاً مسلمانان سنی پیرو مذهب شافعی هستند. واژه دارگین در زبانهای قفقازی با مفهوم «درون» یا «مردم مرکزی» پیوند دارد، چرا که این قوم به طور تاریخی در نواحی مرکزی و کوهستانی داغستان سکونت داشتهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی به صورت «دَرگینها» (Dargins) است که حرف دال با فتحه و راء به صورت ساکن خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، برای راهنماییهایی نظیر «قومی در داغستان»، «مردمان بومی قفقاز» یا «دومین قوم بزرگ داغستان»، پاسخ دقیق و ۸ حرفی «دارگین ها» مورد استفاده قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این قوم از واژه Dargins (جمع دارگین) و گاهی از اصطلاح Dargwa برای اشاره به کل مجموعه قومی و زبانی آنها استفاده میشود.
به عربی
در منابع تاریخی اسلامی و معجمهای معاصر عربی، نام این قوم با حرف غین به صورت «الدارغین» یا «الدارغینیون» ترجمه و نگاشته میشود.
به فارسی
این کلمه یک اسم خاص قومی و جغرافیایی است و برگردان یا معنای لغوی مجزایی در زبان فارسی ندارد؛ بنابراین در زبان فارسی عیناً به صورت «دارگینها» یا «قوم دارگین» شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دارگین ها
دارگینها یکی از ریشهدارترین و کلیدیترین اقوام بومی در منطقه قفقاز شمالی هستند که امروزه به عنوان دومین گروه قومی بزرگ در جمهوری داغستان روسیه شناخته میشوند. این مردم دارای فرهنگ، زبان (دارگینی) و هویتی کاملاً مستقل هستند و در طول تاریخ همواره در بخشهای مرکزی و کوهستانی این دیار سکونت داشتهاند. اکثریت قاطع دارگینها مسلمان سنی و پیرو مذهب شافعی هستند و پایبندی به شعائر مذهبی و سنن بومی از شاخصههای بارز هویتی آنهاست.
از نظر نمادهای فرهنگی، دارگینها در سراسر جهان با صنایع دستی بینظیر منطقه «کوباچی» به ویژه هنر جواهرسازی و اسلحهسازی سنتی و ظریف، و همچنین پارچههای دستبافت هنرمندانه موسوم به «کایتاگ» شناخته میشوند. این واژه کاملاً یک اسم خاص قومی-تاریخی است و هیچگونه ریشه یا کاربردی در زبان فارسی کلاسیک یا آیات قرآن کریم ندارد و صرفاً در دایرةالمعارفها، اطلسهای جغرافیایی و کتابهای تاریخ قفقاز به کار میرود.