یعنی چه
این عبارت یک ترکیب تعظیمی در زبان عربی قرآنی است که برای ستایش خداوند به کار میرود؛ «تبارک» به معنای با برکت و پایدار، و «تعالی» به معنای والا و برتر از هرگونه نقص است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحهی حروف تاء، باء، راء، کاف و تاء، عین، لام در زبان عربی صورت میگیرد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی، این عبارت معمولاً برای رساندن مفهوم قداست و علو مرتبه الهی به کار میرود.
به عربی
این ترکیب از دو فعل ماضی در باب تفاعل ساخته شده که در معنای انشایی برای ثنا و ستایش پروردگار استفاده میشود.
به فارسی
در برگردانهای فارسی، معادلهایی نظیر پاک و منزه، بلندمرتبه، خجسته، پایدار و پربرکت برای آن ذکر شده است.
در قرآن
کلمه «تبارک» ۹ بار در قرآن (مانند آیه اول سوره ملک) و کلمه «تعالی» نیز بارها (مانند آیه ۳ سوره جن) برای توصیف خداوند ذکر شدهاند، اما ترکیب «تبارک و تعالی» به عنوان یک عبارت احترامی رایج میان مسلمانان بکار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تبارک و تعالی
عبارت «تبارک و تعالی» از اصطلاحات دینی و تعظیمی برجسته در فرهنگ اسلامی است که به منظور تجلیل، تکریم و تنزیه خداوند متعال به کار میرود. این اصطلاح از دو بخش «تبارک» (برگرفته از ریشه برکت به معنای دوام، ثبات و خیر کثیر) و «تعالی» (برگرفته از ریشه علو به معنای رفعت و بلندی مرتبه) تشکیل شده است و در کنار هم معنای خجسته، پایدار و بسیار بلندمرتبه بودن پروردگار را افاده میکند.
اگرچه هر دو واژه به طور مستقل در آیات متعدد قرآن کریم برای توصیف جلال و جمال الهی ذکر شدهاند، اما ترکیب واودار آنها به صورت «تبارک و تعالی» پدیدهای است که بیشتر در احادیث، خطبهها و مکتوبات اسلامی به عنوان یک صفت احترامآمیز پس از نام خداوند (الله) رواج یافته است. استفاده از این واژه نشاندهنده باور مسلمانان به خیر مطلق و برتری بیانتهای ذات باریتعالی بر تمامی مخلوقات و پاک بودن او از هرگونه عیب و نقص است.