بامحبت یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بامحبت

واژهٔ «بامحبت» یکی از زیباترین صفات انسانی در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند صفت‌ساز «با» و واژهٔ عربی «محبت» (از ریشه ح‌ب‌ب) ساخته شده است. این واژه به فردی اشاره دارد که وجودش سرشار از عاطفه، صمیمیت و دلسوزی است و در روابط اجتماعی خود با دیگران صمیمانه و خون‌گرم برخورد می‌کند.

اگرچه خود این واژهٔ مرکب فارسی در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم عمیق هم‌راستا با آن مانند مودّت، رحمت و رأفت به وفور دیده می‌شوند؛ به ویژه صفت «وَدُود» که به معنای بسیار بامحبت بوده و از نام‌های باری‌تعالی است. در ادبیات و فرهنگ روزمره نیز این کلمه با نمادهایی همچون قلب و گل سرخ پیوند خورده است.