یعنی چه
این واژه صفت ترکیبی در زبان فارسی است که برای توصیف حس، طعم، بو یا موقعیتی به کار میرود که ملایم و دلپذیر نبوده و تحمل یا هضم آن برای انسان سخت و ناپسند باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة نون، سکون الف، ضمه خ، سکون ش، فتحة گ و الف کشیده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه ۹ حرفی ناخوشگوار به عنوان پاسخ واژههایی چون بدطعم، نامطبوع یا ناگوار قرار میگیرد.
به عربی
در زبان عربی با توجه به بافتار متن از واژههای مختلفی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود؛ برای طعمهای نامناسب از غیر سائغ یا مر، و برای حالات از کریه استفاده میکنند.
در قرآن
خود واژه ناخوشگوار به دلیل فارسی بودن در قرآن نیست، اما مفهومی مشابه آن در آیه ۱۷ سوره ابراهیم با عبارت «وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ» آمده که به نوشیدن جرعهجرعه و ناخوشگوار مایعات جهنم اشاره دارد.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات و فرهنگ عامه نشانه و نماد خاص ثبتشدهای ندارد، اما بار معنایی منفی ملایمی را حمل میکند که برای توصیف اخبار، تجارب یا بوی بد به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ناخوشگوار
واژه «ناخوشگوار» از ترکیب پیشوند نفی «نا-»، کلمه «خوش» و بن مضارع «گوار» (از مصدر گواریدن به معنی هضم شدن و سازگار بودن) ساخته شده است. این کلمه اصالت کاملاً فارسی دارد و نقطه مقابل واژههایی چون خوشگوار، گوارا و مطبوع قرار میگیرد.
کاربرد این صفت بسیار گسترده است؛ هم در ساحت حسی برای توصیف خوراکیهای بدطعم یا بوهای زننده استفاده میشود و هم در ساحت روانی و اجتماعی برای توصیف اخبار تلخ، شرایط بحرانی یا تجربیات آزاردهنده به کار میرود که پذیرش آنها برای روح انسان سنگین است.
در فرایند معادلسازی بینالمللی، این واژه در انگلیسی با Unpleasant یا Unpalatable و در عربی با کریه یا غیر سائغ همپوشانی دارد. شناخت دقیق این کلمه به درک بهتر متون ادبی و توصیف دقیقتر حالات منفی ملایم کمک شایانی میکند.