یعنی چه
کوپیوند شکمی یکی از رایجترین روشهای پیوند جوانهای در علوم باغبانی و کشاورزی است. در این شیوه، برشی معمولاً به شکل حرف T روی پوست گیاه پایه ایجاد میشود و سپس پیوندک که شامل یک جوانه به همراه مقداری پوست است، در درون این شکاف قرار میگیرد تا پس از بستهشدن، جوش بخورد و رشد کند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «کوپیوند» (با ضمه روی کاف) و «شکمی» (با فتحه روی شین و کاف) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح با توجه به تعداد حروف، «کوپیوند شکمی» (۱۱ حرف) یا معادلهای آن مانند «کوپیوند سپری» و «پیوند تی» است.
به انگلیسی
در منابع بینالمللی کشاورزی، این تکنیک به دلیل شکل برش یا ظاهر پیوندک به نامهای T-budding یا Shield budding شناخته میشود.
به فارسی
واژهٔ «کوپیوند» مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای واژهٔ Budding (پیوند جوانهای) است. در زبان فارسی عامیانه و سنتی باغبانی، به این روش «پیوند شکمی» یا «پیوند سپری» نیز میگویند.
نماد چیست
در نمادشناسی تخصصی کشاورزی و گیاهی، عمل کوپیوند شکمی نمادی از تلفیق سازنده، اصلاح نژاد، بهبود کیفیت و پیوند زدن دو موجود برای خلق یک موجود قویتر و پربارتر است.
جمعبندی و توضیح کامل کوپیوند شکمی
«کوپیوند شکمی» که در باغبانی سنتی به پیوند شکمی یا سپری معروف است، یکی از کلیدیترین و کارآمدترین روشهای تکثیر و اصلاح درختان به شمار میرود. واژهٔ کوپیوند اصطلاح مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی است که به جای واژهٔ بیگانهٔ Budding قرار گرفته و نشاندهندهٔ نوعی پیوند است که در آن به جای شاخه، تنها از یک جوانه استفاده میشود.
مکانیزم این پیوند بسیار ساده اما دقیق است؛ باغبان برشی عمودی و افقی به شکل حرف T انگلیسی روی پوست تنه یا شاخهٔ گیاه پایه ایجاد میکند و جوانهٔ مورد نظر را مانند سپری در دل این شکاف جای میدهد. این روش به دلیل بالا بودن درصد موفقیت و جوش خوردن سریع، در تکثیر درختان میوه و گیاهان زینتی کاربرد وسیعی دارد.