یعنی چه
«چنگولی» در فرهنگ و گویشهای فارسی به چند معنی آمده است: ۱. در لغتنامه دهخدا به عنوان نوعی ساز قدیمی ذکر شده است. ۲. دگرگونشدهٔ واژه «چنچولی» به معنی تاب (ریسمان متصل به درخت برای بازی). ۳. در گویشهای عامیانه به معنی نیشگون یا اندام کج و معوج شده (مانند چارچنگولی) و در اصطلاح مدرن عامیانه به معنای مجعد و پر از چین و شکن.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول، سکون دوم، ضم گاف و واو مجهول (چَنگولی / čanguli) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، بسته به طراح، این واژه میتواند به عنوان معادل ۶ حرفی برای «نوعی ساز»، «تاب بازی» یا «نیشگون عامیانه» به کار رود.
به انگلیسی
بر اساس ریشههای مختلف معنایی واژه، برگردانهای انگلیسی متفاوتی برای آن وجود دارد.
به عربی
برای این واژه معادل مستقیم و واحدی در زبان عربی فصیح وجود ندارد و بر اساس کاربرد معنایی ترجمه میشود.
نماد چیست
واژه چنگولی در فرهنگ عامه، ادبیات کلاسیک یا اساطیر ایرانی دارای نمادشناسی خاص، استعاری یا مفهوم ماورایی ثبتشدهای نیست و بیشتر کاربرد توصیفی یا ابزاری دارد.
جمعبندی و توضیح کامل چنگولی
واژه «چنگولی» از جمله لغات غیراستاندارد و کمکاربرد در زبان فارسی معیار امروزی است که در منابع مختلف، ریشهها و معانی پراکنده و متفاوتی برای آن ثبت شده است. علیرغم اینکه لغتنامه دهخدا آن را نام نوعی ساز قدیمی معرفی میکند، فرهنگ نظام آن را دگرگونشدهٔ واژه «چنچولی» به معنی تاب بازی میداند که احتمالاً ریشهای هندی دارد.
از سوی دیگر، در گویشهای محلی و عامیانه (مانند اراکی و بختیاری) این واژه با کلمات همخانواده خود نظیر چنگ، چنگال و نیشگون پیوند خورده و به حالت کج و معوج شدن اندامها بر اثر سرما یا بیماری نیز اشاره دارد. در اصطلاحات عامیانه معاصر نیز گاهی به معنای مو یا ظاهر مجعد و پر از چین و شکن استفاده میشود.
به طور کلی این کلمه کاربرد قرآنی یا نمادین ندارد و به دلیل تعدد معانی، در جداول کلمات متقاطع معمولاً بر اساس سرنخهایی چون «تاب بازی» یا «ساز قدیمی» از آن یاد میشود.