یعنی چه
متوقع در زبان فارسی به کسی گفته میشود که چشمبهراه انجام کاری از سوی دیگران است یا از اطرافیان خود انتظار لطف، پاداش و توجه دارد. این واژه گاهی بار معنایی منفی نیز به خود میگیرد و به افراد زیادهخواه یا پرمدعا اشاره میکند.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی معمولاً با کسرِ قاف (مُتَوَقِّع) به صورت صفت یا اسم فاعل و به معنی «شخصِ دارای توقع» تلفظ میشود. در زبان عربی، تلفظ آن با فتحِ قاف (مُتَوَقَّع) به معنی «مورد انتظار یا پیشبینیشده» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «متوقع» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «چشمداشتدار»، «منتظر» یا «دارای انتظار» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به لحن و سیاق متن، میتوان از واژههای متفاوتی در انگلیسی استفاده کرد؛ برای بار معنایی خنثی و مثبت از Expectant و برای بار معنایی منفی و زیادهخواهی از Demanding استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و از باب تفعل (توقع) از ریشه سه حرفی (و ق ع) ساخته شده است. در زبان عربی نیز واژههای هممعنی نظیر منتظر و مترقب برای رساندن این مفهوم کاربرد دارند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون «چشمبهراه»، «امیدوار»، «منتظر» و در کاربردهای عامیانهتر و تندتر، «پرتوقع» و «زیادهخواه» هستند.
جمعبندی و توضیح کامل متوقع
واژه «متوقع» یک صفت وامگرفته از زبان عربی است که در مکالمات روزمره و ادبیات فارسی کاربرد زیادی دارد. این کلمه ریشه در مفهوم انتظار و وقوع دارد و به فردی اشاره میکند که در ذهن خود، انجام کار یا رفتاری را از سوی دیگران پیشبینی و مطالبه میکند.
در فرهنگ عامه و روانشناسی اجتماعی، حالت متوقع بودن معمولاً به عنوان یک ویژگی اخلاقی بررسی میشود که میتواند از یک انتظار ساده و مشروع تا زیادهخواهی و طلبکاری مفرط را در بر بگیرد. متضادهای این واژه مانند قانع و بیتوقع، نشاندهنده آرامش ذهنی و رهایی از چشمداشت به رفتار دیگران هستند.