یعنی چه
«تنخه» در واقع شکل گفتاری و املای عامیانهٔ واژهٔ «تنخواه» است. در اصطلاح مالی و حسابداری، به مقدار پول نقد و محدودی گفته میشود که برای رفع نیازها و پرداخت هزینههای فوری، کوچک و روزمره (مانند خرید لوازمالتحریر یا پذیرایی) در اختیار کارمند یا بخش مشخصی قرار میگیرد تا نیازی به طی کردن مراحل طولانی بانکی نباشد.
تلفظ
این واژه در گویش عامیانه به صورت تَنْخِه (tanxe) تلفظ و نوشته میشود، اما صورت اصیل، مبنا و مکتوب آن در زبان فارسی تَنْخواه (tan-xwāh) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح سوال شکل عامیانه را مد نظر داشته باشد، پاسخ خودِ «تنخه» با ۴ حرف است. در غیر این صورت، واژهٔ اصلی آن «تنخواه» پنجحرفی خواهد بود.
به انگلیسی
معادل دقیق اصطلاح حسابداری تنخواه در زبان انگلیسی Petty cash است که به پول نقد موجود در صندوق برای مخارج کوچک اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و هممعنی فارسی این واژه شامل سرمایه، نقدینگی، مال، دارایی، وجوه نقد و برات است که به اصلِ مال و ثروت اشاره دارند.
نماد چیست
واژهٔ تنخه (تنخواه) یک اصطلاح کاملاً اداری، مالی و حسابداری است و در ادبیات نمادین، اسطورهها یا فرهنگ عامه دارای نماد، نشانه یا مظهر خاصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل تنخه
واژهٔ «تنخه» در زبان فارسی معیار به عنوان یک کلمهٔ مستقل و اصیل ثبت نشده است؛ بلکه این عبارت شکل عامیانه، گفتاری و املای نادرست واژهٔ اقتصادی و اصیل «تنخواه» است. واژهٔ تنخواه از ترکیب دو بخش «تن» (به معنی جسم یا بدنه) و «خواه» (از مصدر خواستن) تشکیل شده و در اصل به معنی ذاتِ سرمایه یا آنچه بدنهٔ مال به آن محتاج است، به کار میرفته است.
در دنیای امروز و سیستمهای حسابداری، وقتی صحبت از تنخه (تنخواه) میشود، منظور مبلغ مشخص و محدودی از پول نقد است که در اختیار فردی به نام تنخواهدار قرار میگیرد. این کار برای سرعت بخشیدن به پرداختهای ریز و روزمرهٔ یک مجموعه انجام میشود تا فرآیندهای اداری کوتاه شود.
گاه نیز ممکن است این واژه به دلیل شباهت ظاهری، با واژهٔ «تنکه» (به معنی لباس زیر یا پارچه و ورق نازک که از ریشهٔ تنک میآید) اشتباه گرفته شود، اما کاربرد رایج و عامیانهٔ آن دقیقاً همان تنخواه مالی است.