یعنی چه
این واژه مؤنث «موهوب» است و دو کاربرد عمده دارد: در زبان عامه و عربی مدرن به دختر یا زنِ بااستعداد و دارای نابغگی ذاتی (عطیه الهی) اشاره دارد. در اصطلاح فقهی و حقوقی نیز به مال یا ملکی که مورد عقد هبه قرار گرفته و به رایگان به مالکیت دیگری درآمده است، «عین موهوبه» میگویند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح میم و سکون واو در بخش اول، و ضم هاء و واو کشیده در بخش دوم به صورت [مَوْهُوبَه] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «مال بخشیده شده»، «عین هبه شده» یا «زن بااستعداد» میآید و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن کاربرد، اگر منظور شخصِ بااستعداد باشد از واژگان حوزه هوش و استعداد، و اگر منظور مالِ بخشیده شده باشد از واژگان حوزه حقوق و هدایا استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این کلمه در زبان فارسی شامل واژههایی چون «بخشیده»، «هدیهشده»، «دادآورد»، «بااستعداد فطری» و «دارای موهبت الهی» میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات خاورمیانه، موهوبة نمادی از ویژگیها یا اموالی است که انسان بدون رنج، تلاش مکتسب و پرداخت هزینه، صرفاً از روی کرم و بخششِ بخشنده (واهب) به دست آورده است. این واژه تقابل میان مهارت اکتسابی و بخشش انتصابی را نشان میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل موهوبة
واژه موهوبة از ریشه عربی (و ه ب) گرفته شده و اسم مفعول مؤنث است. این کلمه در طول تاریخ و جغرافیا دو مسیر معنایی مجزا اما متصل به هم را طی کرده است؛ از یک سو در متون فقهی و قوانین حقوقی ایران به معنای «مال یا ملک هبه شده به دیگری» به کار میرود که به آن عین موهوبه میگویند، و از سوی دیگر در ادبیات معاصر و زبان عربی، به معنای زن یا دختری است که از استعداد و نبوغ ذاتیِ خدادادی برخوردار است.
نکته کلیدی در درک مفهوم موهوبة این است که بر «عطای رایگان و بدون عوض» تأکید دارد. چه در زمینه مال و چه در زمینه هوش و هنر، این کلمه نشاندهنده نعمتی است که از سوی یک بخشنده (انسان یا خداوند) بدون چشمداشت پاداش ارائه شده است، به همین دلیل در برابر واژههایی مانند مکتسب یا مکسوب (به دست آمده با کار و تلاش) قرار میگیرد.
اگرچه خود این صیغه ساختاری دقیقاً به همین شکل در متن قرآن نیامده است، اما ریشه اصلی آن یعنی «وهب» و نام مبارک «الوهاب» بارها در کتاب آسمانی با مفهوم بخشش بیمنّت تکرار شده است. در بازیها و جداول کلمات نیز این واژه به عنوان یک کلمه شش حرفی و اصیل، کاربرد فراوانی در بخش اصطلاحات حقوقی و معانی لغوی دارد.