یعنی چه
در اصطلاح فقهی و حقوقی، به مال، مسکن، پوشاک، غذا و اثاث خانهای گفته میشود که برای ادامه زندگی اشخاص بر حسب شأن و وضع آنها لازم است و پرداخت آن بر عهده شخص دیگری (مانند شوهر برای همسر یا پدر برای فرزندان) قرار دارد.
ریشه
ریشه این کلمه عربی است و در اصل به معنای خروج، تمام شدن و سپری شدن مال است؛ زیرا با پرداخت نفقه، مال از دست صاحبش برای گذران زندگی دیگران خارج میشود.
تلفظ
این کلمه با فتح نون و فاء و کسره قاف تلفظ میشود و در زبان فارسی معمولاً هاء انتهای آن به صورت مصوت کوتاه (کسره) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل خرجی، هزینه زندگی یا مخارج روزانه به کار میرود.
به انگلیسی
در حقوق بینالملل، واژه Alimony بیشتر برای تعهدات مالی پس از جدایی و واژه Maintenance برای مخارج جاری زندگی مشترک و فرزندان استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نفقه
واژه نفقه یکی از اصطلاحات کلیدی در حقوق خانواده و فقه اسلامی است که ریشه در فرهنگ عربی دارد. این واژه در اصل به معنای انفاق و خرج کردن مال است، اما در ساختار قانونی و اجتماعی جامعه به یک تکلیف مالی مشخص برای سرپرست خانواده تبدیل شده است تا بدین وسیله امنیت اقتصادی و معیشتی اعضای خانواده تضمین شود.
از منظر ریشهشناسی، این کلمه با مفاهیمی چون انفاق و نفقات همخانواده است و نشاندهنده جریان یافتن مال و دوری از بخل در روابط انسانی است. در قوانین مدنی، عدم پرداخت آن میتواند عواقب حقوقی و قانونی برای شخص مکلَف به همراه داشته باشد.
در کاربردهای روزمره و ادبی نیز این واژه به عنوان نمادی از مسئولیتپذیری، حمایت مالی و برقراری تعادل در مخارج خانه شناخته میشود که هدف آن حفظ بقا و کرامت اعضای خانواده در سایه یک سقف مشترک است.