یعنی چه
لنینیسم به مجموعه نظریهها و اصول سیاسی، اقتصادی و اجتماعی گفته میشود که توسط ولادیمیر لنین (رهبر انقلاب ۱۹۱۷ روسیه) بر پایه تفکرات کارل مارکس توسعه یافت. هسته اصلی این نظریه، تشکیل یک «حزب پیشرو» از انقلابیون حرفهای برای هدایت طبقه کارگر (پرولتاریا) به سمت سرنگونی سرمایهداری و برقراری دیکتاتوری پرولتاریا است. از آنجا که این واژه یک اصطلاح کلاسیک و نظری در علوم سیاسی است، کاربرد آن در قالب تحلیلهای ساختاری و احزاب سنتی چپ تعریف میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کشوری و متقاطع، واژه «لنینیسم» دقیقاً ۷ حرف دارد. بسته به طراح جدول، واژههای همپوشان دیگری مانند بلشویسم (۷ حرف) یا مارکسیسم (۸ حرف) نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این اصطلاح به صورت Leninism نوشته میشود و پیروان آن را Leninist (لنینیست) مینامند. این واژه در زبانهای دیگر مانند ترکی به صورت Leninizm و در عربی به صورت اللينينية کاربرد دارد.
به فارسی
این واژه به عنوان یک اسم خاص و اصطلاح بینالمللی علوم سیاسی، عینا وارد زبان فارسی شده است. مترادفهای پرکاربرد آن در متون سیاسی فارسی شامل مارکسیسم-لنینیسم، بلشویسم و کمونیسم شوروی هستند. واژههای لنینیست (پیرو مکتب) و لنینیستی (منسوب به مکتب) نیز از همخانوادههای آن در فارسی به شمار میروند.
در قرآن
واژه لنینیسم یک اصطلاح سیاسی و ایدئولوژیک مدرن متعلق به قرن بیستم میلادی است؛ بنابراین هیچگونه ریشه، اشاره، کاربرد یا معادلی در قرآن کریم، احادیث و متون دینی کهن اسلامی ندارد.
نماد چیست
لنینیسم به تنهایی نماد گرافیکی کاملاً مستقلی ندارد، اما در عمل و در طول تاریخ با نمادهای کمونیسم شوروی یعنی «داس و چکش» و «ستاره سرخ» همراه بوده است. داس نماد دهقانان و کشاورزان، و چکش نماد کارگران صنعتی است که اتحاد آنها زیر پرچم این ایدئولوژی را نشان میدهد.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه خارجی Leninism ریشهشناسی کاملاً مشخصی دارد. این کلمه از نام مستعار ولادیمیر ایلیچ اولیانوف معروف به «لنین» به همراه پسوند «یسم» (-ism) به معنای مکتب و ایدئولوژی ساخته شده است. این اصطلاح برای نخستین بار در سالهای ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۰ در ادبیات سیاسی جهان رایج شد تا مرز میان مارکسیسم انقلابی روسیه را با دیگر شاخههای سوسیالیسم اروپایی مشخص کند.
جمعبندی و توضیح کامل لنینیسم
لنینیسم در واقع بومیسازی و کاربردی کردن نظریه مارکسیسم در شرایط خاص روسیه تزاری و عصر امپریالیسم بود. ولادیمیر لنین بر این باور بود که طبقه کارگر به تنهایی و بدون سازماندهی منسجم، توانایی ایجاد یک انقلاب همهجانبه را ندارد؛ به همین دلیل، ایده تشکیل یک حزب پیشتاز متشکل از انقلابیون حرفهای را به عنوان موتور محرکه انقلاب مطرح کرد.
این مکتب سیاسی پس از پیروزی انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه، به ایدئولوژی رسمی اتحاد جماهیر شوروی تبدیل شد و بعدها با ترکیب شدن با دیدگاههای بعدی به نام «مارکسیسم-لنینیسم» در سراسر جهان شهرت یافت. متضادهای ایدئولوژیک اصلی آن شامل سرمایهداری (کاپیتالیسم)، لیبرالیسم و فاشیسم است.
در مجموع، لنینیسم نماد یک تحول بزرگ در ساختار سیاسی قرن بیستم است که با استفاده از ابزارهای حزبی و دولتی، قصد داشت جامعه را به سمت سوسیالیسم هدایت کند. امروزه این اصطلاح بیشتر در متون تاریخ سیاسی، تحلیلهای جامعهشناختی و واژهنامههای تخصصی مورد مطالعه قرار میگیرد.